Groot-Brittannië

Groot-Brittannië - periode 2      9 juni - 12 juni


maandag 9 juni - Temple Guiting - Fishguard

Het was heerlijk rustig hier op de parkeerplaats bij het sportveld. ‘s Ochtends om half 8 kwamen de leraressen van de school en ze vonden het denk ik maar vreemd dat wij hier stonden. Er werd tenminste niet gegroet en ik denk dat we op ‘hun’ plekje stonden want een mevrouw zette haar auto zowat voor onze camper neer, uit frustratie denk ik.

Af en toe kwam er een auto waar een kind uit uitstapte en uiteindelijk werd het weer rustig.

Trouwens Pinksteren vieren ze hier dus niet want om 7uur werden de glasbakken geleegd aan het begin van de parkeerplaats.  :-)


De dag startte met regen, een flinke bui maar gaandeweg de dag werd het droog en ging de zon weer schijnen. In het begin was het heel mooi licht, zonlicht geeft vaak ‘hardere’ foto’s.






Vandaag is het thema: smal, smaller, allersmalst. En kilomeeeeeeters heg. Op een gegeven moment zijn we maar wat grotere wegen gaan rijden want je zag niets van de omgeving door de hoge heggen. Het zal een functie hebben (erfafscheiding) maar voor toeristen is het niets, helaas.




De wegen waren af en toe zo smal dat we een keertje achteruit moesten, auto er door en weer vooruit en meteen kwam er weer een auto. Gelukkig ging die nu achteruit, en zo doet iedereen een beetje geven en een beetje nemen.

Ik moet zeggen dat het gros van de Engelsen goed anticipeert op de smalle wegen, op tijd inhouden en ze duiken al snel de kant in. En dan altijd even een handje op om te bedanken of te groeten. Heel vaak zijn er wel passing places maar op de wegen die we vanmorgen reden schitterden ze door afwezigheid.

Als je op zulke wegen rijdt moet je wel de tijd hebben, je kunt al niet snel rijden, je moet heel veel stoppen voor tegenliggers of voor de maaier of voor een huisvuil ophaalwagen. Maar de tijd hebben we volop aan boord, dus dat is niet zo erg.




Op een gegeven moment stopten we even langs de kant van de weg om van stoel te wisselen en even te toiletteren toen we links bij een huis een paar oude bussen zagen staan, de klimop groeide er doorheen. Ik naar buiten om een foto te maken maar de man die erbij stond wilde het niet hebben. De bussen waren van zijn vader, die was 88 jaar. Ik vroeg of zijn vader een betere gezondheid heeft dan zijn bussen maar dat hield ook niet over. Een van de bussen was in 1964 naar Rome geweest, waarvan akte. Leuk om te weten toch. Er is ook nog een website over de bussen maar die wilde de man niet geven, dat moest ik zelf maar uitzoeken. Een ‘beetje’ een vreemde snuiter.

Terug in de camper heeft Co nog even snel een plaatje geschoten, het zag er te leuk uit.








Willen we verdorie eens een keertje een echt Engels ontbijt eten (eieren, bacon, worstjes, etc.) is de pub waar onder de middag stoppen dicht, trouwens de meeste pubs in Inns zijn maandag gesloten. We vragen wel aan de waard of we voor op zijn parkeerplaats even mogen pauzeren en dat is geen probleem. Het laatste uurtje voordat we stopten scheen de zon volop en ook nadat we weer weggereden zijn maar tijdens de pauze zelf liet de zon verstek gaan, jammer.



Overal in Engeland zie je langs de wegen bordjes met ‘footpath’, ‘public footpath’ en ‘bridleway’, overal kun je door de landerijen banjeren.



We rijden een tijdje achter een oldtimer, zowel de auto als de twee passagiers, positief bedoelt hoor. Ze hadden bijpassende kleding aan. Het knipperlichtje was redelijk onduidelijk dus als er van richting veranderd moest worden stak de mevrouw haar arm uit en gebaarde in de richting die ze op wilden gaan, ludiek hoor. Het valt ons op dat je hier op de huizen ontzettend veel ‘pornoharkjes’ ziet en bijna geen schotels en veel pijpen voor waterafvoer aan de buitenkant van het huis.





De jeugd, jong en ouder, lopen allemaal in schooluniform, geen gezeur over merkkleding


Huizen, vooral pubs, zie je in allerlei kleuren voorbij schuiven, vrolijk hoor.


Vandaag zijn we Wales binnen gereden en dat was gelijk hartstikke mooi. Heuvelachtig tot behoorlijk heuvelachtig. Leuk om te rijden en met mooie uitzichten. Meer heggen dan in de rest van Engeland en ook heel veel schapen zie je hier. Op de vlakkere stukken waan je je in de graanschuur van Engeland, heel veel tarwe staat er op de velden.


Nu zijn we bij de kust aangekomen, in Fishguard. Hier vandaan kun je ook met de boot naar Rosslare, Ierland. Maar we gaan rond de 18e juni over naar Ierland dus we gaan koeter-de-koet zuidelijk naar Pembroke. Vanaf hier tot voorbij Pembroke loopt er een wandelpad langs de kust, schijnt erg mooi te zijn. Daar gaan we maar eens wat van meepakken.

Onderweg hebben we een offline kaart van Engeland/Ierland kunnen downloaden van de NKC camperapp. We zijn doorgereden naar een camperplek bij een hotel in Fishguard. Het is een gratis plek maar men verlangt wel dat je een consumptie gebruikt, gaan we toch even een kopje thee drinken vanavond, lekker.


Fishguard, P bij hotel Seaview, NKC camperplek, wifi in hotel, consumptie gewenst, geen kosten: N 51.999016, W 4.989034



dinsdag 10 juni - Fishguard


Vandaag hebben we een rustdag, althans we blijven in Fishguard.

Er is wel een drukke weg die vlak langs de parkeerplaats loopt maar met onze nieuwe, op maat gemaakte oordopjes is het goed te doen. We hebben o.a. uitzicht op de ferry van Fishguard naar Rosslare, Ierland en de boot uit Ierland komt ‘s nachts om 1 uur binnen. Dan komt er natuurlijk het een en ander aan verkeer op gang. En dan om 2.45uur gaat de boot weer van wal. Maar ik kan me bijna niet voorstellen dat er dan veel mensen op zullen zitten, dat is toch geen tijd?



De boot naar Ierland en de camperplek bij hotel Seaview in Fishguard


Genieten van een echt Engels ontbijt, links de menukaart aan de muur, is normaal in pubs in Engeland


Vanmorgen hebben we in het hotel een ‘real English breakfast’ tot ons genomen. Gebakken ei, bacon, saucijsje, witte bonen in tomatensaus, stukje gebakken tomaat, aardappeltaartje met toast en een beker thee. Ik kan je verzekeren, we hadden tot 15uur geen honger. Lekker vet man......


We kwamen in gesprek met twee Indisch, Engelse mannen. Ze werken voor Lebara en één van hen was onlangs nog voor zijn bedrijf in Hoofddorp. Vandaag ging hij een dagje naar Ierland, dat is een speciaal aanbod van Stenaline, in 24 uur heen en weer naar Ierland. Het is vier uur varen heen en vier uur varen terug, dan nog 8 uurtjes ergens slapen blijft er 8 uur over om de boel met een noodgang te verkennen. Niet onze manier van reizen.

Hij was eerst van plan om zonder auto te gaan, dan kost de overtocht heen en weer £ 5 maar dan kon hij daar eigenlijk weinig beginnen.


Het bracht ons wel op een idee: om een overtocht te boeken met de camper en 1 persoon en de ander als voetganger in te checken, scheelt best wel veel geld. Maken we gewoon een afspraakje aan boord, een meet-and-greet in de bar of zo.



Het was eb, dus alle bootjes lagen op het droge


‘s Middags zijn we gaan wandelen, in eerste instantie de ‘marine-walk’ die overging in de ‘coast-path’, een lange afstandswandeling langs de kust van zuid-west Wales, aangegeven met een eikeltje. Dan heb je natuurlijk prachtige vergezichten.

‘s Ochtends zaten de buien behoorlijk los, vanmiddag hebben we het wel redelijk getroffen, we hoefden maar twee keer te schuilen.






Tijdens de wandeling kwamen we veel bankjes tegen. Hier in Engeland (in NL zie je het ook wel trouwens) gebeurt het vaak dat er een bankje staat dat gesponsord is uit naam van een overleden persoon. Vandaag kwamen we een bankje tegen dat rondom in de bloemen stond. Bleek van een meisje te zijn dat in 2012 op 17jarige leeftijd is overleden. Dat was op 1 juni dus vandaar al de bloemen, ze wordt in herinnering gehouden.








Terug zijn we door het dorp gegaan en hebben we wat inkopen gedaan. Eerst bij een winkeltje waar ze biologische groente en fruit verkochten, daar hebben we heerlijke aardbeien ingeslagen en slagroom. We vroegen aan de man of er ergens een boerderij is waar we biologische rauwe melk kunnen kopen. Zijn antwoord was dat dat niet toegestaan is in Engeland en hij wist ook zo niet een boerderij in de buurt. Zijn vrouw bracht uitkomst, hun buren waren biologisch en ze wilde wel even bellen of we melk bij hun kunnen kopen. Er werd helaas niet opgenomen, we kregen het telefoonnummer mee.



Een leuk kunstwerk, een school haringen, herinnert aan de haringvangst die hier voorheen zorgde voor inkomens


Toen liepen we verder en kwamen langs een delicatessenwinkel waar we een paar heerlijke schimmelkaasjes hebben gekocht en een potje mayonaise zonder rotzooi erin. Die man wist te vertellen dat er in het kleinste stadje van Engeland, St. David’s met een grootse kathedraal een farm is die rauwe melk verkoopt. Gaan we morgen maar eens even kijken, we zijn weer aan yoghurt maken toe. We hebben hier een heerlijk kopje thee gedronken, de man maakte een lekkere  mix van smaakjes voor ons.


In nog een ander winkeltje, een soort natuurwinkel, kochten we een flesje clotted cream, met 55% vet, vet cool, lekker voor door de yoghurt.

In zo’n kleine plaats drie van die leuke winkeltjes, daar wordt je blij van.



En terug begon het water weer te stijgen en lagen de bootjes weer in het water.


Je hebt hier heel veel muurtjes, hoog en laag, dik en dun, mooi gemetseld en grof gemetseld maar altijd zijn er wel planten op te vinden, heel grappig.


Uitzicht uit de camper


Fishguard, P bij hotel Seaview, NKC camperplek, wifi in hotel, consumptie gewenst, geen kosten: N 51.999016, W 4.989034



woensdag 11 juni - Fishguard - Glyndwr


Gisteravond even gefacetimed met het thuisfront, we moeten alleen even er om denken dat het hier een uur vroeger is dan in NL.

Vanmorgen zijn we naar de Caerfai farm in St. David’s gereden voor rauwe melk. Een leuke rit met af en toe zicht op de kust. Bij de boerderij is er een winkeltje waar ze veel lekkere dingen verkopen. We hadden vier potten van 1,5 liter mee maar ze mogen het niet daarin verkopen, wel in eigen flessen. Dus ze moesten met lege flessen naar achteren om te vullen en die mochten we dan kopen. Het is zo krom, moeten we straks 6 plastic flessen weggooien terwijl we glazen potten bij ons hebben. Maar ja, anders mogen ze het officieel niet verkopen, dan maar zo.








We hebben onze plannen aangepast, zoals vaker. We gaan niet via Pembroke over naar Rosslare, Ierland maar we rijden nu noordelijker naar Holyhead en varen in 2,5 uur over naar Dublin. Dan gaan we rondom Dublin de regio verkennen. Daarna gaan we via het zuidoosten naar het zuidwesten, langs de westkust omhoog, af en toe een uitstapje naar het binnenland en via het noorden varen we over naar Schotland.




We komen door het Pembroke nationaal park, prachtig hier. Bij tijd en wijle heel desolaat, veel schapen en gelukkig weinig heggen langs de weg dus hebben we vrij uitzicht op al het moois.






Dan komen we door de Cambrian Mountains, wat is het hier mooi. Het zijn nog niet echt heel hoge bergen maar hoge heuvels maar dat is ook al machtig met mooie vergezichten.





En dan kom je een hoek om en zie je zo’n mooi tafereeltje


En, je kunt er de klok op gelijk zetten, onder de middag is de zon weer achter de wolken. We krijgen verdorie geen kans om lekker buiten te eten. We rijden weer verder en de zon breekt weer door de wolken. Dan genieten we er gewoon zo maar van.


We rijden door leuke dorpjes met vaak kleurige huizen, heel gezellig. Langs de wegen zie je veel rododendrons in bloei en in de tuintjes mooie rozen.







Soms zijn de namen hier in Wales niet uit te spreken


Aan het einde van de middag gaan onze koppies bij elk zijweggetje naar links of naar rechts, kijken of daar een potentieel overnachtingsplekje is.

Dat gaat automatisch, je mocht eens een mooie plek missen.

We gaan zomaar ergens linksaf en volgen borden naar een ‘lead mine’, dat is een bruin bord wat betekent dat er een toeristische attractie is. Daar is vast wel een parkeerplaats bij waar we kunnen staan.

Aan het einde van de weg staat een huis en een parkeerplaats waar vandaan de mensen kunnen wandelen. Een prachtige plek voor ons.

We pakken de stoeltjes uit de garage en gaan nog even lekker in het zonnetje zitten bij de mijn binnen de muren van een van de afgebrokkelde huisjes onder aan een stuwdam.



de mijn, Bryn tail, onder aan de stuwdam


coordinaten Glyndwr, parkeerplaats einde van de weg, geen voorzieningen, geen kosten, 240 meter hoogte: N 52.46764, W 3.60059




donderdag 12 juni - Glyndwr - Bodffordd

We hebben lekker geslapen het was heerlijk rustig zo aan het eind van dit straatje. We hoorden vanmorgen vroeg de mensen van het huis waar we voor stonden te werk gaan en zeiden: ‘werk ze’.  :-) Er kwam nog een kudde schapen langs, een herder zien we niet, ze zullen de weg wel weten.

We zijn direct gaan rijden, richting de zon, want het was nog wel een beetje frisjes in de camper, de zon scheen er nog niet op.








Na ca. een 20 minuten kwamen we langs het stuwmeer, Llyn Clywedog, waarvan we vannacht onder aan de stuwdam stonden. Al gauw kwamen we een parkeerplaats tegen met een ‘stunning view’, dus even de camper aan de kant en foto’s maken, het water was net een spiegel. Er stond een klein camperbusje, die hadden hier overnacht. Dus dit is ook een prima plek om te slapen.

De dam is tussen 1965-1967 gebouwd om de hoeveelheid water in de rivier verderop te kunnen regelen. Er staat een plaquette als herinnering dat in 1968 Queen Elisabeth II hier heeft staan genieten van het uitzicht, waarvan akte. Als ze net zo genoten heeft als wij.....



In dit deel zijn er veel veeroosters in de weg, dus dat houdt in, schapen en koeien op de weg


Koeien doen rustig aan maar schapen gaan voor de auto uit hollen.

In plaats dat ze gewoon de kant in stappen, nee hoor, ze gaan steeds harder rennen.



Onderweg naar Holyhead is het weer genieten geblazen. We komen nog door het Snowdonia nationaal park, ook hier is het weer bijzonder mooi met prachtige vergezichten. In deze tijd van het jaar is al het groen zo mooi fris van kleur.






Onder de middag nemen we even lekker de tijd om van het zonnetje te genieten. Gewoon ergens langs de kant van de weg op een ‘passing place’, er komt bijna geen verkeer langs. Twee keer moeten we even de stoeltjes aan de kant voor een vrachtwagen, de rest kan er zo langs. Er stopt een auto en de man vertelt ons dat er veel roofvogels te zien zijn in dit gebied. Dat komt vast omdat Co door de telescoop staat te kijken. Er is veel te zien hier, je kunt alle kanten op kijken.

De schaapjes staan nieuwsgierig toe te kijken en als we zitten te eten loopt er op twee meter afstand doodgemoedereerd een haas voorbij, helemaal niet zoef de haas maar heel relaxed, volgens mij had hij totaal geen erg in ons.






We gaan weer verder en genieten van het landschap. Eerst rijden we kleine weggetjes (wit op de kaart) maar dat wordt op een gegeven moment zo smal dat we het aan alle kanten horen ‘slepen’, nog net geen krassen, langs de camper.

Het valt ons op dat als mensen voor ons aan de kant gaan, op smalle weggetjes, dat ze echt helemaal met de auto de heg in duiken. Vinden een krasje meer of minder niet zo erg denk. Maar dan is het toch nog met veel beleid elkaar passeren.



Veel stenen muurtjes zien we hier, geen heggen meer





Rond 17uur gaan de hoofdjes weer alle kanten op om een overnachtingsplekje te vinden. Op de kaart zie ik een meertje ingetekend staan en we gaan die kant op. Al snel vinden we een parkeerplaatsje waar al een camperbusje staat. Die gaat later weer weg maar wij hebben ons plekje gevonden. Het is er nu nog druk met mensen die hier hun auto parkeren en hun honden uitlaten via een rondje om het meer maar vannacht zal het wel weer lekker rustig zijn.














Bodffordd, parkeerplaats bij een meer het Cetni reservoir, geen voorzieningen, geen kosten: N 53.266649, W 4.355038





verder naar periode 3


Ga naar ‘Coordinaten


terug naar ‘overzicht




© 2013 Lia Keizer