Marokko 2018  -  periode 25 - 4 mei t/m 7 mei




vrijdag 4 mei:  Sepulveda (Sp) - Sauveterre de Bearn (F)


We hebben lekker en rustig geslapen. Het was wel koud, toen we wakker werden was het maar 2º buiten en in de camper 10º. Maar dan biedt de kachel uitkomst. We hebben helaas geen gieren meer gezien, wel veel puttertjes, die zich lekker zaten op te warmen in het vroege zonnetje.



het dorp in het vroege ochtendzonnetje - een half uurtje later ziet het er al heel anders uit


Even na 8 uur rijden we weg richting Burgos. Vandaar rijden we naar Logroño. Daar besluiten we om kleiner te gaan rijden, de omgeving is mooier geworden, met veel groen en bloemen, en het zonnetje is gaan schijnen.


Langs de weg Burgos - Logroño loopt ook de Camino de Compostella. We zien veel wandelaars, mannen en vrouwen, de een dik in de winterkleren de ander in korte broek en/of korte mouwen. We kruizen regelmatig de wandelroute.



wandelaars op de Camino de Santiago



We rijden onder Pamplona door en komen op de N135 die in Frankrijk overgaat in de D933, deze weg gaat o.a. naar Pau. Het eerste deel gaat door een kloof, middels een smalle weg en heel veel bochten. En de auto’s die ons tegemoet komen rijden als gekken, het is bij elke bocht goed uitkijken.


Daarna wordt het wel mooier, vooral aan de Franse kant. Maar er staan veel bomen dus hebben we niet veel zicht op het dal. Het valt ons wat tegen. We hadden ook verwacht dat we veel hoger zouden rijden, met de bijbehorende vergezichten etc. Het hoogste punt was op 1195 meter. Deze route gaan we niet zo snel meer rijden.



kleurige velden en bermen en een bijzondere, kromme boom


1. nostalgie - 2+3 kunst aan de wand




dat zijn nog eens paarden


het enige uitzicht tussen de bomen door


Op zulke bergwegen rij je niet zo snel, vooral vanwege de bochten. Co zegt; het is wel rustig rijden in zo’n camper, de weg voor ons is helemaal leeg. Toen keken we in de spiegel en zagen daar een ‘staart’ van ca. 8 auto’s. Die zullen er wel anders over denken. Gelukkig is er regelmatig gelegenheid om te passeren, wat men dan ook snel doet.


Gisteren was het best wel laat geworden, vandaag stoppen we om half 5 in Sauveterre de Bearn in Frankrijk. Het is een camperplek in een rustige straat tegenover een tennisbaan, waar de plaatselijk sterren hun kunnen laten zien. Het werd vandaag niet warmer dan 15º en er stond heel veel wind.


Ergens in april heb ik een heleboel fotopagina’s op internet kunnen zetten. Alleen hebben jullie die nog niet gezien, omdat er toen een dag zomaar opeens niet geplaatst was. Die dag heb ik opnieuw ingebracht maar niet meer eraan gedacht dat ik daar al die linkjes naar de fotopagina’s op had gezet. Het gaat denk ik om de periodes 7 t/m 17. Ik heb nu alle fotopagina’s bij elkaar gezet, zie onderaan het reisschema op deze pagina.


De foto’s van vandaag kun je groter bekijken via deze deze pagina en je ziet er ook extra foto’s die ik hier niet geplaatst heb.

De fotopagina wordt geopend in een nieuw scherm, als je na het kijken dit scherm sluit kom je automatisch terug op onze website.



voor ons helemaal niets, tot dat de ‘staart’ van achteren ons in kon halen - ons plekje in het zuiden van Frankrijk








zaterdag 5 mei:  Sauveterre de Bearn (F) - Bessines sur Gartempe


Gisteravond hebben we hier in Frankrijk ook naar de dodenherdenking gekeken. We hoeven ons niet stil te houden, dat gaat vanzelf. Het blijft indrukwekkend, ook omdat je je bedenkt dat het nog steeds gebeurd. Er is altijd wel ergens een oorlog aan de gang en zijn er mensen in nood en bang. Wij hopen dat we dit nooit mee hoeven te maken. Er werden gisteren kransen gelegd, onderstaande bloemen zijn als eerbetoon voor alle mensen die door een oorlog om het leven zijn gekomen of er door hebben geleden en misschien nog wel lijden.




Om 8.15uur rijden we weg. TomTom kiest voor D- en N-wegen, met veel rotondes. Dat is een consequentie als je niet via de tolwegen gaat. We stellen TomTom in op kronkelen, dan rijden we over kleinere wegen, waar veel minder rotondes zijn. Je komt door oude dorpjes en rijdt tussen de weilanden door, erg leuk. De weg is niet altijd even best maar dat is inherent aan het platteland.



1+3: kunst en bloemen op de rotondes - 2. een felicitatie voor een 60ste verjaardag


we kwamen door oude gehuchtjes


Na een tijdje stellen we TomTom weer in op snelste route en komen we bij Limoges op de A20. Na 25km gaan we er bij Bessines af om een plekje voor de nacht te zoeken. Als we de parking oprijden waar de camperplek is zeg ik; hier zijn we eerder geweest. Ik kijk het later na en het klopt, in 2014 hebben we hier op de heenweg naar Marokko overnacht. Ik schreef dat we hier rustig hebben geslapen.


Als de camper staat, het is nog 22º, trekken we onze schoenen aan voor een wandeling. In de app Maps.me zie ik een zwart lijntje buiten het dorp, dat zou een wandelpad kunnen zijn. Dat klopt, even later lopen we in een prachtig stukje natuur met veel bloemetjes. Verderop staan twee witte paarden in een sappig weitje, smakelijk te eten. Het is warm tijdens het wandelen, bijna zwoel.



aan het einde van de dag maakten we nog een leuke wandeling



Als we terug zijn pak ik de macrolens en loop nog even naar het laantje toe, het is even speelkwartier. Het loopt langzaamaan vol op de camperplek, de ene na de andere camper komt aanrijden. En iedereen vind zijn/haar eigen plekje.


De foto’s van vandaag kun je groter bekijken via deze deze pagina en je ziet er ook extra foto’s die ik hier niet geplaatst heb.

De fotopagina wordt geopend in een nieuw scherm, als je na het kijken dit scherm sluit kom je automatisch terug op onze website.













een van de wandelpaadjes, kruip-door-sluip-door








zondag 6 mei:  Bessines sur Gartempe - Longpont


Ondanks dat het hele plein is omgeven door wegen is het ‘s nachts een rustige plek. Om 8.15uur vertrekken we voor de volgende etappe.


Vandaag kiezen we eerst voor kronkelen en later op de dag kiezen we voor een snelle route.


Het plan was om door Parijs te gaan maar daar zagen we toch maar vanaf. We houden niet zo van drukte op de weg. We kiezen eerst voor kronkelen en rijden over kleinere wegen. Maar die wegen zijn niet zo best dus gaan we over op een ‘snelle’ route. De wegen in Frankrijk vallen ons tegen, het is aan onderhoud toe. Het is hobbelig en er zijn veel weggezakte stukken.



veel fris groen van de bomen en er zijn gele velden



We rijden veel landelijk en wat ons opvalt is dat we helemaal geen roofvogels zien. Maar ook de kleine vogels ontbreken. Er zijn veel landerijen, zal er teveel gespoten worden, zodat leven niet meer mogelijk is? Geen leven in de grond, dus geen vogeltjes en knaagdiertjes, dus geen roofvogels. Jammer.


Wat ons ook opvalt is dat je haast geen mensen ziet in de dorpen waar we doorheen rijden. Het is zondag dus zijn er veel mensen vrij. Bovendien is het prachtig weer dan verwacht je eigenlijk meer mensen buiten. We langs een kermis een zelfs daar is bijna niemand te zien. Wat dat betreft is het maar saai, we missen de mensen en de interactie met hen.


Het is net als in Nederland een warme dag. Onder de middag en ‘s middags zitten we lekker in de zon. Als we aankomen in Longpont zetten we de camper in de schaduw neer.


De camperplek is achter een abdij en bij een klein dorp. Ik loop even een rondje en maak wat foto’s, verder geen spektakel hier, maar rust. De Abdij kun je bezoeken voor € 7,00 maar daar heb ik geen zin in.


‘s Avonds koelt het lekker af. We kunnen niet buiten zitten want er zijn veel muggen. Morgen de laatste dag, nog bijna 500km te gaan dan zijn we weer thuis.


De foto’s van vandaag kun je groter bekijken via deze deze pagina en je ziet er ook extra foto’s die ik hier niet geplaatst heb.

De fotopagina wordt geopend in een nieuw scherm, als je na het kijken dit scherm sluit kom je automatisch terug op onze website.



de abdij-ruïne






hetzelfde gebouw, voor en acherkant


het is voorjaar


een grote kastanjeboom met zijn welbekende kaarsen








maandag 7 mei:  Longpont - thuis


Het was wederom een rustige plek, de laatste voor deze reis. Op naar huis. We stellen Tomtom in op snelle route, zonder tolwegen en tegen half 3 rijden we door de Beemster. Hier gaan we altijd de snelweg af om te genieten van de bloeiende bollenvelden. Ondanks dat we later zijn dit jaar zien we toch nog een paar velden in bloei, altijd mooi om te zien.


Daarna rijden we door naar huis en hebben we een warm weerzien met mama en andere familie. Reizen is leuk maar thuis zijn is ook heerlijk.





we rijden door de mooie Beemster polder


met al zijn mooie kleuren en geuren







****

Een terugblik op onze reis door Marokko:


Met stip op nummer 1: de gastvrijheid die wij hebben ervaren in Marokko. We zochten het zelf op door aan het einde van de middag te vragen of we bij mensen op het erf mochten staan. En dat was altijd goed. Even zoveel keren werden we op de thee gevraagd, met daarbij het gebruikelijke eten. Mangez, mangez, eet, eet, zullen we heel wat keren gehoord en gedaan hebben. Of men nu arm is of rijker, ze willen alles met je delen. We mochten ook net zo vaak bij hun in huis slapen, maar we hebben immers ons eigen huis bij ons.


In vergelijking met andere jaren had de jeugd nu vaak een smartphone met daarop o.a. Facebook en Whatsapp. En dan was steevast de vraag naar ons telefoonnummer om te kunnen Whatsappen. Vaak gaven we ons nummer maar na een paar keer contact met ‘how are you’ was het gauw over. Wij antwoorden dan: ‘we are fine, thank you’ en ‘how are you?’ en verder kwamen we dan niet.


Bij de mensen thuis zijn we op een gegeven moment onze vertaalapp gaan gebruiken. In geschreven taal maar later ook in gesproken taal. En dat was wel heel prettig, zo kon je best wel goed praten met de mensen.


De jeugd gaat er steeds meer ‘westers’ uitzien. Ze dragen al jaren spijkerbroeken maar ook de meisjes gaan steeds ‘moderner’ gekleed. Ook zie je ze wel vaker zonder hoofddoekjes, vooral in de grotere plaatsen.


Is het alles Hosanna wat betreft Marokko. Nee, natuurlijk niet. Er waren vragende kinderen (soms op het agressieve af) maar daar zijn we aldoor goed doorheen gekomen. Als er al een steen geraapt werd stopten we totdat ze het neergelegd hadden.


Er waren veel snelheidscontroles maar daar hadden we geen last van, we rijden al nooit zo snel, zo zie je meer van alles om je heen.


We hadden veel contact en interactie met de mensen langs de weg. Er kwam altijd wel een vriendelijke zwaai of brede smile terug, heel vaak ook handkusjes. Er was een ‘Love you’ (doorrijden Lia) en een ‘ah Holland’. En heel veel duimen die omhoog gestoken werden. Wij riepen vaak ‘Maroc c’est tres bien’, dat vond men erg leuk.


Net noorden was heel groen en ook in de bergen was het prachtig. We waren dit jaar later dan normaal en daardoor reden we constant in het groen, het was constant voorjaar. Het was natuurlijk ook zo groen vanwege de vele regen die er eerder gevallen is.


Ondanks dat we voor de 5e keer in Marokko waren hebben we toch nieuwe routes gereden. Soms hield de weg op waar TomTom en Maps.me doorgingen maar dan keerden we om en reden net zo blij weer terug op zoek naar een andere weg. En er ligt nog veel mee rom te ontdekken.


We hebben genoten van de prachtige natuur en de mooie en vriendelijke mensen van dit land, en we komen terug, dat is op zeker. De deur gaat dus niet dicht maar staat op een kier. Zie de fotopagina met daarop allerlei deuren die we in Marokko hebben gefotografeerd. Kleurrijke deuren, leuke deuren, maffe deuren, geen deuren, is dat een deur-deur? etc.


De fotopagina’s van de afgelopen dagen heb ik bij die dagen geplaatst en als laatste de fotopagina van vandaag.


Wil je op de hoogte blijven wanneer we weer op reis gaan stuur dan even een mail, dan zet ik je op de lijst. Heb je je al aangemeld dan hoef je dat niet nogmaals te doen.





alle fotopagina’s


route in Marokko


coördinaten


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Marokko 2018