Marokko 2018-2019  -  periode 27  -  27 maart  -  30 maart



woensdag 27 maart:  Val Thorens


Het was iets warmer vanmorgen, buiten 0º bij het opstaan, binnen 9,4º. Als we naar boven rijden geeft de andere thermometer -4,5º aan, en die vertrouwen we meer als die het binnen boven de deur aangeeft.


Overdag zien we bij de liften dat het op 2300m -6º tot -3º is. Een prima temperatuurtje om de sneeuw goed te houden. Verder is het weer een strak  blauwe lucht, met de zon hoog aan de hemel.





rechts: muziek op de piste, dit was mooiere muziek om te luisteren dan beneden op P4


Vanmorgen gingen voor ons uit een aantal gehandicapte skiërs de lift in. Ze zaten op stoelski’s, zo noem ik het maar. Ze gebruiken net als wij twee stokken, alleen bij hun is het ook om zich in evenwicht te houden. Het is een mooi gezicht en we vinden het geweldig dat deze mensen zo toch kunnen skiën. Het zal wel heel wat doorzettingsvermogen hebben gekost. Elke stoelskiër heeft een begeleider bij zich.



de stoelskiërs in actie


Tijdens ons laatste ritje zien we een slede langs de piste staan, er staan allemaal verschillende honden voor, van klein tot groot. Ik kan nog net een paar fotootjes maken, en weg zijn ze. Ze hebben er zin in en gaan er blaffend vandoor.



de sledehonden in afwachting tot ze weg mogen  -  rechts: de grote mensen speeltjes komen weer in actie als de pistes leeg zijn


We hebben weer enorm genoten vandaag, we hebben lekker geskied. We waren pas om kwart voor 5 terug bij de camper. We drinken een kopje thee, bergen de ski’s, stokken en schoenen op in de garage en vertrekken, het is weer boem-boem-boem van de muziek. Jammer dat we dit treffen, is het enige smetje op ons verblijf hier. Verder genieten we heel erg van alles.


Het blijft volgens de berichten nog t/m maandag prachtig weer, zonnig met een goede temperatuur. Daarna gaat het ca. 1 week behoorlijk sneeuwen, maar dan zijn wij hier alweer weg. We moeten toch weer een keertje op huis aan.



zitten we in eitjes of niet in eitjes  -  dat ziet er hartstikke goed uit, het weer


op de rotondes bij Les Menuires zie je met houten beelden Olympische sporten afgebeeld, de drie rechter foto’s is van een biatlon-deelnemer



donderdag 28 en vrijdag 29 maart:  Val Thorens


Even twee dagen samengevoegd, er gebeurt niet zoveel, behoudens dat we veel kilometers maken op de piste. We zitten niet stil hoor, alleen in de liften.



rechts: uitzicht op Val Thorens  -  links: uitzicht op Les Menuires, er is al veel bruin, hier en daar zien we al wat gras opkomen


uitzicht van ‘Le Col’, je ziet de lift in de voorgrond omhoog gaan


links was 2 dagen geleden - rechts was vandaag, er hing een dikke ‘smog’ laag boven de bergen, rondom ons, je ziet de bergen achterin nu niet


Gisteren aan het einde van de middag voelde mijn rechterschoen een beetje vreemd aan, net of er een breuk in zat. We konden zo niets ontdekken toen we de onderkant bekeken. Maar toen we de parking opliepen zei Co, nou breekt mijn klomp, oh nee, het is jouw schoen. Onder aan de voorkant was kompleet kapot, een grote scheur erin, met recht gebroken. Dat wordt nieuwe skischoenen.


Nu is het zo dat deze schoenen voor mij op maat gemaakt zijn. De binnenschoen werd toentertijd verwarmd in een oventje, dan trek je ze een tijdje aan en vormt de schoen zich naar de voet. Ik heb nogal hoge wreven en ‘normale’ skischoenen zaten altijd beroerd. Dus met deze schoenen was ik natuurlijk erg blij. En dan nu op zoek naar andere. Maar in zo’n ski-oord moet dat toch zeker wel lukken?


Op Internet vinden we in Val Thorens ‘Zenith skishop’, ze doen aan bootfitting. Oftewel ze zorgen ervoor dat een skischoen past aan jouw voet en geen problemen geeft.


Dus vandaag zijn we met de Cairn lift, op onze wandelschoenen, naar het dorp gegaan, naar Zenith skishop. We werden vriendelijk ontvangen en even later was er een jongeman die ons prima heeft geholpen. Mijn blote voeten werden opgemeten voor de juiste maat. Eerst kreeg ik Nordica schoenen aan, maar die zaten meteen al veel te strak. Het tweede paar was van Atomic, met een hogere wreef, maar daarin begon mijn linkervoet te tintelen. Toen kreeg ik een iets bredere schoen van Rossignol aan mijn voeten. De rechter zat direct goed maar de linker zat strakker, maar de drukverdeling was overal hetzelfde.


Ik heb er een tijdje ingestaan en kreeg in mijn linkerkuit spierpijn, een dikke spier. Schoen uit, binnenschoen eruit en er werd een verdikking onder mijn hiel geplaatst. Even later was de spierpijn weg. Uiteraard werd er bij mijn rechtervoet ook een stukje onder de hak gezet, ben ik weer in balans.  ;-)


We betaalden de schoenen en nadat ik er vandaag mee geskied heb zijn we aan het einde van de middag terug gegaan. Mijn linkerschoen moet nu aangepast worden. Er was toch teveel druk op mijn voorvoet, die voelde een beetje branderig. Mijn linkerschoen moest uit, ook de skikous. Toen keek hij naar mijn voet en de rode plekken gaven aan waar de druk te groot is. Dat was op mijn wreef en bij mijn knokkels aan de zijkant van de tenen.


Nu gaat hij de schoen dus op die plekken verruimen middels verwarming van de buitenschoen. Morgen kunnen we de schoenen weer ophalen en nog een dagje uitproberen. We hebben wel de garantie dat als we volgend jaar weer komen en er problemen zijn ik weer langs kan komen. Morgen skiën we nl. voor het laatst, dit jaar.


Onder de middag eten we in de camper en daarna gaan we lekker in het zonnetje zitten, bij een houten gebouwtje, uit de wind en in de zon, heerlijk. Dat is wel goed vol te houden, de boog kan immers niet altijd gespannen staan, toch?



met de lift naar het dorp, maar de lift stopte om 17.05uur, dus over de piste lopend terug  -  mijn schoen is stuk  -  na het eten in het zonnetje


Naast de parking en in het dorp hangen vlaggen met daarop de tekst dat de Tour de France hier komt. Op 27 juli rijdt de Tour de France van Albertville naar Val Thorens, dat zal een happening zijn hier. We gaan zeker kijken die dag. Maar er zijn ook vlaggen met de datum 21 juli erop, of dat nu oude vlaggen zijn of zo.... Op 27 juli rijden ze 131km en op 21 juli 135km, beide van Albertville naar Val Thorens.


Na de bewolking van afgelopen maandag is het alleen nog maar stralend zonnig. Op 2300 meter was het vandaag -1º. Dus aan het einde van de middag is er op diverse plekken suikersneeuw, dat skiet een beetje zwaarder, maar het is nog te doen. We vermaken ons prima hier.



we gaan zien welke datum er klopt, 21 of 27 juli  -  de top met de Cime de Caron in het laatste, rode zonnetje



zaterdag 30 maart:  Val Thorens


Vanmorgen toen we omhoog reden kwamen we heel veel auto’s tegen, de uittocht was begonnen. Zaterdag is wisseldag, heel veel mensen gaan weer op huis aan, maar net zoveel mensen komen omhoog om te skiën. Alleen begint de intocht later op de dag.


Er kwamen vandaag bussen met dagjes mensen op P4. Die boeken dan een reisje om een dagje te skiën in Val Thorens. Net als dat men bij ons een dagje boekt naar Artis. Co zat het allemaal te bekijken en bracht af en toe verslag uit. De lichaamstaal van mensen is zo leuk om te bekijken. Sommigen komen een beetje hyper uit de bus, zo van ja, we gaan skiën. Anderen zijn heel rustig. De ‘hypers’ lopen met vaste tred en grote stappen naar de piste, gevolgd door de ‘rustigen’.


Vanmorgen kon ik mijn skischoenen weer ophalen en ze zaten goed nu. Ik zei wel tegen John, van de sportzaak, dat de rechterschoen van het stel dat ik zolang mocht gebruiken een bobbel onder de binnenschoen heeft. Hij haalde de binnenschoen eruit en er zat een klein inlegzooltje wat normaal onder hak hoort te zitten nu onder de bolling van de voet. Hij moest wel lachen. Had ik het toch goed gevoeld.


‘s Ochtends skiën we op de helling van de Boismint, zo heet de lift en de afdaling. We dalen helemaal af naar de Plan de L’eau, een leuk ritje. We doen er ca. 35 minuten over, uit en thuis. ‘s Ochtends liggen deze afdalingen al heel snel in de zon, dus dan is de sneeuw goed.


Meestal ski ik voorop omdat ik de weg weet. Ik stopte op een gegeven moment want ik merkte dat Co niet meer achter mij zat. Zal hij nou mij niet rechtsaf hebben zien gaan en nu op de andere piste zitten? Ik stond al even te wachten en dacht als hij gevallen is zal hij nu toch wel snel komen. We waren trouwens helemaal nog niet gevallen.


Ik besloot net om verder te skiën om Co dan beneden bij de Plan de Leau lift op te wachten toen hij toch aan kwam skiën. Toen hij bij mij stil stond was hij bloed van zijn gezicht aan het afvegen. Hij was gevallen, plat op z’n gezicht, zonnebril stuk en een schaafwond boven zijn neus, het is gelukkig nog goed afgelopen. Maar ja, zonder zonnebril skiën dat gaat niet. Een van de pootjes was afgebroken. Ik heb zijn zonnebril opgezet, kon het andere pootje klemmen onder mijn haarband.


Toen we onder de middag gingen eten zei ik, het is net of er een bobbel onder mijn voet zit, hetzelfde gevoel als bij de huurschoenen vanmorgen. John had bij het passen van mijn nieuwe schoenen een inlegzooltje onder mijn hiel gedaan, zal dat soms verschoven zijn? We haalden de binnenschoen eruit maar konden niets ontdekken.


Na het eten zijn we toch maar even terug gegaan. Een collega van John hielp ons nu. Hij haalde de binnenschoen eruit en uit de binnenschoen een inlegzool. Daaronder zat inderdaad het hielstukje, los en verschoven. John had vergeten het vast te plakken middels de plakstrip. Nu zaten ze weer goed.


We zijn naar een opticien gelopen om te vragen of hij een nieuw pootje aan de zonnebril kon zetten. Maar het is allemaal kunststof dus dat ging niet. Bovendien was dit al een heel oud model, dat klopt, onze zonnebrillen gaan al heel wat jaartjes mee. Hij liet van hetzelfde merk, Vuarnet, een nieuwe zonnebril zien en die heeft Co gekocht. Jeetje wat een heldere kijk, anders als de bril die ik nu nog heb. Maar we gebruiken ze alleen tijdens het skiën, dus die van mij voldoet dan nog prima zo.


Als we rond kwart voor 5 terug komen bij de camper staan er 28 bussen geparkeerd, het zal dus morgen wel een stuk drukker zijn op de pistes. Op zo’n wisseldag is het bijzonder rustig met skiërs. We hebben vandaag dan ook heerlijk geskied, je kon overal lekker je bochtjes draaien zonder dat je op hoefde te letten op anderen.


Ons plekje op de parking P4 is naast de weg. Vanmiddag stonden er twee mannen aan de kant van de weg te liften, met ski’s in hun handen. Na een tijdje hoorden we een juichkreet, er stopte een auto. Er zat een vrouw achter het stuur. De mannen openden de achterklep, de ski’s moesten natuurlijk ook mee.


We zagen dat de vrouw aangaf steek de ski’s maar over de hoedenplank naar voren. De mannen waren aan het dubben hoe dat te doen, eerst moest de een de ski’s vast houden, dan de ander. Ze probeerden de ski’s naar binnen te steken, trokken ze weer terug. Uiteindelijk stapte de vrouw uit, pakte de ski’s en stak ze naar binnen, zo doe je dat mannen. Wat een watjes, haha.


Het waren 6 leuke dagen, we hebben er erg van genoten. We hebben voor het eerst ski’s gehuurd, die waren korter, breder en lichter dan onze eigen ski’s thuis. Met deze ski’s ging alles veel gemakkelijker, het carven en vooral het parallel skiën, het ging bijna vanzelf.


Morgen gaan we weer verder, langzaamaan richting huis. We hebben geen foto’s gemaakt vandaag.





Hieronder kun je de foto’s van deze afgelopen periode groter bekijken, tevens staan er foto’s bij die niet in het verslag staan:


27-03: skiën in Val Thorens  -  28+29-03: skiën in Val Thorens



verder naar periode 28


route in Marokko


coördinaten


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Marokko 2018-2019