Marokko 2018-2019  -  periode 28 -  31 maart  -  4 april




zondag 31 maart:  Val Thorens  -  Léaz


De klok is een uur vooruit, dat is beter wennen dan een uur terug. Om 8uur rijden we weg van onze slaapplek, we gaan verder naar het noorden. Het is rustig op de weg naar beneden, af en toe duiken we een parkeerplaats op om auto’s langs te laten.








Eerst naar Albertville en dan naar een plekje rechts van het meer van Annecy. Daar heb ik een wandelroute gevonden met veel uitzicht op een vallei. Maar ik heb niet goed naar de info gekeken. Het start op 1299m en daar ligt nog sneeuw. Van de sneeuw naar de sneeuw.


We proberen het 4km lang maar door de sneeuw wandelen valt niet echt mee. Dus rijden we terug naar ‘beneden’, wat ook nog op 700 meter ligt.



op 1299m hoogte parkeren we de camper voor een auberge en wandelen een stukje in de omgeving




op de stukken waar geen sneeuw ligt komen de crocussen boven de grond


We rijden een bijzonder mooie route, erg landelijk met mooie vergezichten. Het is er heel erg groen, veel graslanden. Er lopen ook koeien buiten en er staat veel in bloei, vooral de fruitbomen. We zien narcissen, primula’s en crocussen.



lijkt Marokko wel, met zijn gekleurde kleden  -  lente naarcissen  -  golfplaten daken


een ontvangstcomité voor de president  -  de koetjes staan buiten, lente  -  even een koppie doen tijdens het fietsen


er staat van alles in bloei  -  we zien ook regelmatig kruizen staan


Onderweg is er een weg afgezet maar we wilden toch al de weg op waar de omleiding overheen gaat. Op elke kruising staan politieagenten, een soort ME. Uiteindelijk vragen we bij twee agentes waarom zij daar staan, is het wel veilig voor ons om door te rijden. Ze vertellen in gebrekkig Engels dat de president rond rijdt.


De president heet Macron, dat lijkt verdacht veel op ‘makkarone’ wat de bakker in Tafraoute altijd roept. Straks zien we de bakker nog bij de president in de auto zitten te zwaaien naar de mensen, zou zo maar kunnen. haha


TomTom wil ons door Zwitserland hebben. Daar heb je een vignet voor nodig en campers boven de 3500kg nog wat meer. Dat willen we niet, dus gelijk omkeren en terug over de (onbemande) grens. Dan even een aantal tussenpunten inbrengen zodat we om Zwitserland heen rijden.


Tegen 19uur stoppen we in een klein plaatsje op een parking bij het plaatselijke kerkhof. Co wil Ajax-PSV kijken, 3-1, jammer voor ze.








maandag 1 april:  Léaz  -  Saint-Vit


We zijn helemaal laat uit bed vandaag, om 7.50uur pas. Zal wel door het uur verschil zijn, niet erg hoor. Om 9uur rijden we weg van dit rustige plekje.


We blijven ‘klein’ rijden en geven TomTom alle ruimte om ons te laten ‘kronkelen’ door het landschap. We rijden ook hele stukken door bossen en hier moet de boel echt nog op gang komen. We rijden zelfs een paar keer langs kleine skigebieden. Er wordt zelfs nog geskied hier en daar. Waarschijnlijk gaat de lift op aanbod want we zien ze niet draaien.



vrolijke kunst op de rotonde, met een bienvenue  -  er ligt nog sneeuw langs de kant van de weg, later nog meer


Tussen de bossen door rijden we over een hoogvlakte, boven de 1000m is het nog kaal en dor, maar hoe lager we komen, hoe groener de landerijen worden. Als we rond de 250m uitkomen is het allemaal lente-fris-groen. En er staan veel bomen en struiken in bloei, om vrolijk van te worden.



wat een verschil tussen de bossen en de landerijen verderop


We zien ook veel roofvogels onderweg, een keer een rode wouw en voor de rest veel buizerds. Maar elke keer als we stoppen zijn de vogels gevlogen, letterlijk en figuurlijk.



een buizerd


De huizen in deze omgeving hebben veelal een dak van staal of roestvrij staal. En de gevels die uitkijken op het zuiden zijn ook bekleed met iets van aluminium of golfplaten.



huizen met houten schubben  -   aluminium beplatingen op de gevel  -   en bijna rondom in de golfplaten


De kleine dorpen en gehuchtjes wisselen elkaar af, je ziet er weinig mensen op straat, en bijna overal staat een kerk.



een mooie brug  -  en hier het uitzicht  -  bijna alle dorpen hebben een kerk



We rijden hele einden langs de sneeuw. Tot twee keer aan toe stopte de weg omdat er sneeuw lag en die weg niet geruimd werd. Het stond niet in het begin van de weg aangegeven. Vaak hebben we wel een bord zien staan dat de weg niet geruimd werd van sneeuw, maar daar lag geen sneeuw meer.



een dikke laag sneeuw ligt er nog in dit dorp, een van de wintersportgebiedjes  -  deze vrouw heet van ‘van de Berg’, van voren Maria


Op het wegdek zien we gekleurde stippen of strepen, daar waar de stokken staan voor als er sneeuw ligt, zodat je weet waar de kant van de weg is. De stip duidt aan waar men de stok moet plaatsen, als het winter wordt.



een tekening op de muur van een bibliothee


een leuk wintertafereeltje ergens in een schuur langs de weg


We komen tegen 17uur aan in Saint-Vit, via Maps.me zie ik daar een paar grote parkeerplaatsen bij een sportcentrum. We gaan buiten in het zonnetje onze thee drinken en daarna trekken we de sportschoenen aan om een half uurtje te gymmen. We zijn best wel stijf van het skiën en het zitten tijdens het reizen. Heerlijk even, alle spiertjes oprekken.


Na het gymmen lopen we een uurtje door de omgeving. Je kunt een kleine weg aflopen naar de rivier. Dan langs de rivier, en via een weg door het dorp weer terug, 4,5km. Lekker hoor.



het is lente als we wandelen in de omgeving van Saint-Vit


een spiegeltje


Het sportcentrum wordt goed bezocht, het is een komen en gaan van auto’s en mensen. Er is een atletiekbaan, voetbalveld, handbalveld en een paar sporthallen waar van alles gedaan kan worden.


Tegen half 9 rijden we de kleine weg op waar we langs gewandeld hebben en parkeren onszelf langs de rivier in het gras. Hier is het heerlijk rustig en staan we verder weg van de grote weg, waar best wel veel verkeer overheen gaat.


We hebben vandaag 5 uur gereden, en 3 uur niet stil gestaan, gemiddelde snelheid 39,5km p/u, de wegen slingerden nogal en we hebben ‘langzaam aan’ genoten van het landschap. De temperatuur schommelde tussen de 18º en 24º. Het hoogste punt was 1257m, en het laagste punt 223m.









dinsdag 2 april:  Saint-Vit  -  Hattonchatel


We hebben heerlijk geslapen, het was helemaal stil en helemaal donker. En we hebben geen erg gehad in de weg, we zagen vanmorgen veel auto’s voorbij gaan, maar we stonden ver genoeg om het niet te horen.



een mooie zonsopkomst  -  met mistflarden in het veld


ons uitzicht op de rivier, mooi toch?


Even na 8 uur rijden we over het smalle pad terug naar de weg, en we vervolgen onze route. We rijden via Luxemburg om daar te tanken. Het goedkoopste wat we in Frankrijk hebben kunnen tanken was € 1,449. Wat een verschil met Andorra, toen tankten we voor € 1,035. We begrijpen helemaal de gele hesjes acties hier in Frankrijk.


De route is wederom heel afwisselend. De naaldbossen zijn alleen vervangen door loofbossen. En de sneeuw is nu helemaal verdwenen op onze route. We komen door kleine dorpen en smalle straten. En ook smalle tunnels onder spoorbanen door zijn ons deel. Maar het past allemaal, dus geen probleem.





smalle straatjes in de dorpjes, af en toe wachten op je beurt


spoortunnels, smal en niet zo hoog  -  een mooi kasteel op de route


Als we een smal stukje doorrijden en de bocht omkomen zien we daar een leuk tafereeltje. Er staan allemaal houten kunstwerkjes, heel kleurig en vrolijk. Ik stap uit om wat foto’s te maken terwijl Co de ramen schoonmaakt.


Terwijl ik het sta te bewonderen komt er een mijnheer over het bruggetje gelopen. Het is de maker van al dit moois. Ik maak een compliment en hij staat te glunderen. Hij vertelt dat juist kinderen het heel leuk vinden. Maar zijn we allemaal in ons hart niet nog een klein beetje kind?



allemaal gemaakt van hout, leuk voor kleine kinderen en grote kinderen


hier hoef je toch geen kind voor te zijn om dit leuk te vinden?




lente in het land


Vandaag zien we ook weer veel roofvogels, behalve op een stuk met giga grote percelen met gewassen. Er wordt ook gespoten, misschien zijn er daarom geen roofvogels, worden hun prooien doodgespoten? Wie zal het zeggen. Maar we kunnen niet alle vogels fotograferen want als al op de rem trappen zijn ze gevlogen. Jammer, want er zijn hele mooi bij.



we hebben weer heel wat roofvogels gezien vandaag



Tegen 17uur komen we aan in Hattonchatel. Boven op de berg stoppen we in het dorp in de buurt van een kasteel. Er is een parking langs de kant van de weg. We gaan een half uurtje gymmen en lopen daarna door het dorpje. Er staan wat mooie oude gebouwen, waaronder het gemeentehuis, de Mairie. Met een mooi uitzicht het dal in, waar we net gereden hebben. Het kasteel ziet er ook mooi uit maar is dicht.



het gemeentehuis van Hattonchatel, bewaakt door een bok en een draak


een monument voor de gevallen kinderen tijdens de oorlog van 1914-1918 - uitzicht vanuit het gemeentehuis  -  het kasteel





We hebben vandaag 7 uur gereden en 1.50uur stil gestaan, de gemiddelde snelheid was 42,4km.  Bij aankomst was het 10º. Hoogste punt vandaag 452m, laagste punt 202m. Vanmiddag heeft vanaf 13uur alleen maar geregend, het ging niet hard, maar toch. Het was helemaal vreemd om de ruitenwissers te gebruiken, ze deden het trouwens nog wel. haha








woensdag 3 april:  Hattonchatel  -  Posterholt


We hoorden vanmorgen een fluitconcert, er waren alleen niet zoveel vogeltjes als gistermorgen. Toen zat denk ik de boom helemaal vol met zangertjes, dat was zo mooi. Het deden het dakluik open om nog beter er van te kunnen genieten.


Vandaag wederom een reisdag, verder naar het noorden, op naar huis, maar rustigjes aan. We rijden weer allemaal kleine wegen en komen door mooie landschappen, bossen, kleine dorpen waar we niemand zien.



in het begin rijden we tussen fruitboomgaarden en druivenranken door - letterlijk en figuurlijk bij een omleiding


een kerkhof van de 1e wereldoorlog  -  een grote mesthoop wacht op uitrijden over het land  -  een uitzicht om een bocht heen


We rijden via Luxemburg en tanken helemaal bovenin voor € 1,087, dat is ‘other koek’ dan € 1,449 in Frankrijk. In België is de diesel net zo duur als in NL. Alleen is daar de LPG heel goedkoop. We spraken op reis Brabanders die dicht bij de Belgische grens wonen en speciaal daarvoor met hun personenauto op LPG zijn gaan rijden.



we rijden dwars door Luik  -  een viaduct voor de dierenoversteek


In Luxemburg zien we dubbele namen op de borden staan bij het binnenrijden van zo’n dorp. Soms zijn de namen bijna niet uit te spreken, lijkt wel Gaelisch. Ook later in Zuid-Limburg komen we het tegen. Koningsbosch heet in het dialect de Boesj. Co zegt: straks springt er iemand achter een boom vandaan en roept; boesj.




We eindigen de dag in Posterholt om een bezoek te brengen aan een zus van Co, Lida en haar vriend Johan. De tuin ziet er alweer mooi uit, het is een tuinierster in hart en nieren. Het gaat ze goed. We hebben een gezellige avond.







donderdag 4 april:  Posterholt  -  thuis


Het is ook niet gauw goed hè? Hebben we een rustig plekje bij een kerk, dan slaat iemand om het half uur de klok. Om 12uur vannacht was dat het meeste.


We gaan ‘s ochtends langs bij Lida en Johan en hebben het gezellig met elkaar. Dan gaan we toch op pad, de neus richting thuis.



‘zusjes’, zusje voor je het weet zijn we weer thuis


daar zijn de paarden van de Amish in Amerika niets bij  -  een veerpont, terwijl ik het uit had staan in TomTom


Als je in Nederland binnendoor wilt rijden, over kleine wegen, dan kom je toch wel ontzettend veel drempels tegen, het is niet normaal hoeveel dat er zijn, het is erg onprettig rijden. Einde van de middag zijn we weer thuis, home sweet home.



de zakken verbergen iets, maar wat?  -  hij ging er als een dief vandoor, stal een muisje van een paar eksters


de vele pullen van de Brandgans  -  en een van de vele drempels waar we overheen moesten


We hebben een heerlijke reis gehad. Marokko heeft ons hart toch wel gestolen, al 6 jaar lang. En het is zeker niet de laatste keer geweest. We hebben er veel leuke mensen ontmoet, zowel Europeanen als Marokkanen, groot en klein. We hebben ons er prima vermaakt.


Dat was het dan weer, onze winterreis in Marokko. We hopen dat jullie er ook van hebben genoten om virtueel met ons mee te reizen. Tot ziens bij een volgende reis. Van de zomer gaan we weer op pad, waarheen? Dat gaan jullie vanzelf wel zien, het is voor ons ook nog een beetje een verrassing. ;-)


Totaal aantal kilometers gereden deze reis: 12815km, waarvan in Marokko 6406km, heenreis 2700km en terugreis 3709km. Aan stageld (overnachtingen) waren we € 317,35 kwijt, dat is € 2,83 gemiddeld per dag.







Hieronder kun je de foto’s van deze afgelopen periode groter bekijken, tevens staan er foto’s bij die niet in het verslag staan:


31-03: Val Thorens naar Léaz  -  01-04: Léaz naar Saint-Vit  -  02-04: Saint-Vit naar Hattonchatel  -  03-04: Hattonchatel naar Posterholt


04-04: Posterholt naar huis




route in Marokko


coördinaten


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Marokko 2018-2019