USA/Canada/Mexico 2016 - 2017  -  periode 4  - 4 juni - 7 juni



zaterdag 4 juni - Herring Cove

Een update over onze problemen met de camper. De accu is nu weer volledig geladen. Na terugplaatsing in de camper en alles aangesloten te hebben doet het informatieschermpje van de Victron accu het weer, dat was het enige schermpje dat na het ophalen van onze camper het niet deed. Nu doet dit schermpje het weer maar de rest nog niet, dus de situatie is nu omgekeerd.


We hebben wel stroom op het bedieningspaneel van de Carthago maar er is geen info zichtbaar dus kunnen we niets gebruiken, water, elektra, wc etc. We hebben contact met Stijkel campers maar het is weekend dus zijn er geen werkplaats mensen aanwezig. Maandag middag 1 uur zijn we weer aan de beurt, begrijpelijk.


We hebben ook contact met Victron USA. Daar heb ik een mail naar toe gestuurd voor een adres waar men Victron accu’s inbouwt in campers. We willen het systeem laten controleren, we hebben er op dit moment geen vertrouwen in dat het deugdelijk geïnstalleerd is. Het zover teruglopen van de energie had niet mogen gebeuren, dan is er nl. een controlefunctie aanwezig die de accu af laat slaan.


In het ergste geval zal er een nieuw bedieningspaneel uit NL moeten komen, wat ca. een week gaat duren. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Co gaat straks nog wat dingetjes proberen, met zekeringen, accu weer los (-pool), bedieningspaneel los en na lang wachten weer aansluiten, je wilt wat he?


Heb je een oplossing voor ons probleem, schroom niet en klim stuur ons een mail.


We hebben aan Hannie en Nanda aangegeven dat zij gerust de buurt mogen gaan verkennen met hun camper en elders mogen overnachten, maar ze hebben besloten om in ieder geval tot maandag hier te blijven, dan zien zij wel weer.


We zijn in ieder geval heel blij met Heidi, en dat we hier mogen blijven en gebruik mogen maken van haar huis, stroom en andere voorzieningen. Zij is gewend aan mensen over de vloer, ze is nl. gastvrouw/host, aangesloten bij een organisatie genaamd Servas. Dat is een non-profit organisatie die gasthuizen en reizigers met elkaar in verbinding brengt. Ze heeft dus regelmatig mensen over de vloer die reizen en een overnachtingsplek zoeken. Het is voor 2 dagen, ze kan zelf aanbieden dat iemand langer mag blijven, de gast mag niet zelf om meer dagen vragen.


Er is nieuws onder de zon. Bij Heidi woont een jongen in, in een eigen appartement, Jay. Hij heeft onze handleiding van het bedieningspaneel doorgelezen, in het Engels en hem viel het volgend op.

Het bedieningspaneel schakelt automatisch uit als de spanning lager komt can 9.5V. Gebruikers worden automatisch weer verbonden als de spanning hoger komt dan 13.5V. Wij hebben de accu met de 1Amp lader opgeladen tot 13.21V. Dit is dus te laag. Nu hebben we onze hoop gevestigd op het feit dat we de accu nu verder opladen met de 1Amp lader tot boven 13.5V, zo hoog mogelijk en dat dan het probleem verholpen is. Fingers crossed.

In het gebruik daalt de spanning natuurlijk wel onder de 13,5V maar nooit lager dan 9,5V. De 110/220V omvormer is nu voor iets anders in gebruik, morgen zetten we de accu terug in de camper en gaan dan via de 110/220V omvormer via de camper laden, zodat het wat sneller gaat.


Verder hebben we een noodstekker, ooit gekocht bij Stijkel voor als ons bedieningspaneel uit zou vallen, dit na een eerder probleem met een defect bedieningspaneel. Met deze noodstekker kunnen we het bedieningspaneel omzeilen. De gebruikers die er dan op werken zijn: verwarming, koelkast, waterbediening, toilet en qua verlichting het licht in de keuken en de slaapkamer. Niet in het zit/woongedeelte dus. Maar dat kunnen we ondervangen door creatief te denken. Er gloort weer een beetje licht aan de horizon.



zondag 5 juni - Herring Cove

De accu hebben we vannacht verder opgeladen via de omvormer 110/220V in de camper. Vanmorgen stond de accu op 14,2V. Maarrrrr, het bedieningspaneel doet nog steeds niets. Morgen hebben we contact met Stijkel, hopelijk is er een handeling die we kunnen verrichten dat alles het weer doet, wederom, fingers crossed.



onze wandeling door Herring Cove en langs de kust




langzaam trok de mist op


Vanmorgen hebben we met Heidi en de twee hondjes, Henry en Addison, een heerlijke wandeling gemaakt langs de kust bij Herring Cove. Het was nog nevelig, je kon de overkant van de baai niet zien. Maar gaandeweg de wandeling brak de zon door en kon de jas uit.


We kwamen nog langs een ‘yard sale’ / tuinverkoop. En Heidi kocht nog een paar dingetjes maar voornamelijk voor mensen die ze onder behandeling heeft. Even verderop, bij de buren, lagen een paar dingen die gratis meegenomen mochten worden en ook daar was nog iets van haar gading.



Henry doet even pootje baden, later had het witte hondje bruine sokken aan - rechts: hier konden we niet verder


mooi uitzicht op Hering Cove






mooie doorkijkjes


‘s Middags hebben Co, Hannie en Nanda in de tuin geholpen zeg maar gerust gebuffeld. Ik heb 2 stoofpotten gemaakt, zuurkool (ja, ja, hier in Canada ook verkrijgbaar) en een curry. Later nog een klein handje toegestoken in de tuin.


‘s Avonds verzorgde Heidi het eten. We hadden eerst een plaatselijk gerecht. Er kwamen schaaltjes op tafel met plakjes appel, uienringen, pickle herring/zure haring en yoghurt. Je pakt een plakje appel, doet daar een uienring op, dan een stukje haring en een lik yoghurt. Het was om je vingers bij op te eten, een heerlijke combinatie. Het heet: salmon dundey of zoiets.


Daarna had Heidi een boerenkool salade gemaakt. Rauwe boerenkool waar olie over heen gaat, dan wordt het gekneed en is het net zo zacht als sla. Daar geraspte wortel bij en tomaat. Wat zout en peper er over, ook erg lekker. Daarbij hadden we gekookte mosselen. Ik moest er 55 jaar op wachten om het te eten, maar ik vond het best wel lekker. Met een beetje roomboter erbij. Ze waren gekookt in water met een beetje zout, oregano, knoflook en tomaat, erg smakelijk.



mosselen eten met Heidi en Jay


Nu staan de stoofpotten buiten af te koelen en Nanda, Co en Heidi zitten te kijken naar mr. Bean. Er wordt heel wat afgelachen, ik moet er zelfs om lachen terwijl ik de film niet zie.


We hebben zojuist de noodstekker aangesloten, we hebben nu licht in de slaapkamer en keuken, niet in het woongedeelte, beetje vreemd maar alla. De verwarming doet het c.q. warm water, de koelkast is weer aan en we hebben stroom via de omvormer 12/220V.


We denken erover om morgen middag verder te gaan en dan in de loop van volgende week, na ons rondje Nova Scotia, hier bij Heidi terug te komen voor als het bedieningspaneel vervangen/opgestuurd moet worden. We gaan morgen ook nog kaas bestellen bij een bedrijf in Quebec, 1100km verderop, wat ook hier bezorgd gaat worden.



maandag 6 juni - Herring Cove

We blijven toch nog een dagje hier. Het regent vanmorgen pijpenstelen en we gaan nog even boodschappen doen met Heidi.


We starten in de 1-dollar store, niet alles kost 1 dollar meer, maar tussen de 1 en 3 dollar, evengoed erg goedkoop. Ik koop wat handige hebbedingetjes. Daarna gaan we naar de wholesale, dat is een soort Aldi, alles staat in dozen, in deze winkel koopt het restaurantwezen veel in. Dan op naar Sobey’s, een supermarkt.


Heidi zegt dat ze nooit bij de Walmart komt. Daar krijgt het personeel het allerlaagste loon dat er is in Canada, zo laag dat ze zich zelf geen ziektekostenverzekering kunnen veroorloven en afhankelijk zijn van charity. Bovendien werkt niemand er meer dan 30 uur want dan hoeft het bedrijf niet te betalen voor de ziektekosten. De Sobey’s kopen in bij plaatselijk boeren en geven geld aan plaatselijke ziekenhuizen en scholen.


‘s Middags helpen Co en later ik ook boven in het huis om wat dingen op orde te krijgen. De planken in de boekenkasten zitten er niet goed in, dus alle boeken eraf, planken goed erin en dan de boeken er weer in. Er moeten ook wat dingen verhuizen naar de kelder, dus trap op, trap af. Maar we doen het graag.


‘s Avonds heeft Heidi een heerlijke curry gemaakt. Daarna nog even een rondje met de hondjes en nog wat surfen op de computer, dan is deze dag ook weer om.


We hebben contact gehad met Stijkel en kregen een pdf toegestuurd waar wat handelingen in stonden. Bedieningspaneel uit, de 220V moet eraf, geen sleutel in het contact en dan het bedieningspaneel aanzetten met de aan/uitknop ingedrukt samen met de mediaknop. Maar als Co dat indrukt gaat elke keer de aan/uit knop rood branden en de waterknop blauw. Voor de rest doet het paneel niets, pfff.


Bas van Stijkel heeft nu een mail naar Carthago Duitsland gestuurd en het antwoord kan wel 1 of 2 dagen op zich laten wachten, geduld dus. Morgen gaan we reizen en onderweg de mail in de gaten houden. Als het niet anders kan laten we een nieuw paneel opsturen naar Heidi’s adres. Zodat we dat na ons rondje westelijk Nova Scotia bij haar op kunnen pikken.





dinsdag 7 juni - Herring Cove - Mahone Bay

Eindelijk is onze reis dan begonnen. Eerst blijven we aan de oostkust want hier schijnt het ook mooi te zijn. We gaan rondtrekken op Nova Scotia en indien nodig kunnen we dan nog een bedieningspaneel laten bezorgen bij Heidi. Op dit moment kunnen we reizen omdat door de noodstekker het meeste aan boord goed werkt.


Er is regen voorspelt voor vandaag maar we gaan toch op pad. Vanmorgen eerst nog even op de wifi van Heidi de emails ophalen/beantwoorden en Co zijn krantje. Ook heb ik nog de kaart van Nova Scotia (NS) op de Garmin gps gezet zodat we de route op kunnen nemen. Daarna nemen we afscheid van Heidi met de belofte dat we nog terug komen voordat we verder naar het westen gaan.



Co, ingebouwd door hondjes - Peggy’s Cove - berenstoelen in diverse kleuren


We rijden westelijk weg en duiken wegnr. 3 op, richting Peggy’s Cove. Hier is een vuurtoren die een beroemdheid is in Canada en veel gefotografeerd  is. Dus zal het daar wel toeristisch zijn. We zien veel bomen onderweg maar het is een leuke route. We zijn vooral gecharmeerd van de houten huizen in allerlei kleuren. Ook hebben ze hier veel berenstoelen oftewel de bear chair. In NL zie je ze ook wel maar niet in zulke grote getallen als hier, bij bijna elk huis staan ze, in allerlei kleuren.



links: de stoel van Rick Felderhof?


Het is mistig als we in Peggy’s Cove arriveren. We gaan eerst naar het bezoekerscentrum en slaan daar wat informatie in voor de rest van de route. Dan lopen we naar de vuurtoren. Het is jammer dat het mistig is en daardoor ook best wel een beetje koud. Het heeft ook wel iets mystieks maar de zon vinden we toch ook wel erg lekker hoor.



de vuurtoren in Peggy’s Cove


Er is nog een monument voor de visser mannen van Peggy’s Cove, uitgehouwen in een grote, langwerpige rots, gemaakt door E. DeGarthe, hij heeft een silhouet van zichzelf en zijn vrouw aangebracht in het kunstwerk. Het verhaal gaat dat een vrouw die overbleef na een schipbreuk veilig aan land kwam en kennis kreeg aan een visserman, Peggy genaamd en zich samen op deze plek gingen vestigen. Ze konden het al een beetje dus kwamen er kindertjes die later ook weer gingen vissen.



het monument voor de vissers van Peggy’s Cove


links: voor de vissersfamilie’s - Peggy of the Cove


de vissers aan het werk



Het is een leuk plaatsje om doorheen te wandelen. Daarna gaan we verder en pakken een stukje wegnr. 103 mee, een ‘grote’ weg. Bij afrit 10 gaan we eraf richting Lunenburg. We komen door Mahone Bay wat ook een mooi plaatsje schijnt te zijn. Dus weer de campers aan de kant en de wandelschoenen aan.



Schat, hebben ze nog gezegd waar de wc is toen je de sleutel op gingen halen, buiten zeg je........?


In het plaatsje, en ook eerder al in Peggy’s Cove, zien we een paar keer een NL vlag hangen met in het witte gedeelte ‘OPEN’. We zijn eigenlijk best wel nieuwsgierig of het iets met NL te maken heeft. Ik stap een wolwinkel binnen en vraag er naar. Maar nee, het is gewoon een vlag die de aandacht op de winkel moet vestigen en aangeeft dat ze open zijn. Wij zeggen dat het in ieder geval zeker onze aandacht heeft getrokken en ik leg uit dat we uit NL komen en dat het ‘onze’ vlag is. Dat vindt de vrouw wel grappig.



uitzicht op Mahone Bay - een mooi uithangbord


links: op het bord staat: kom maar zitten op mijn veranda - de NL vlag met ‘open’ er in


kunst aan de muur gecombineerd met mooie kleuren - het oude station in Mahone Bay


Als we bij een openbaar wc gebouw water aan het tappen zijn voor Hannie en Nanda stopt er een auto en de man geeft aan dat je bij de werf ook water kunt halen uit een waterhuis, daar tappen ook de boten hun water. Fijn om te weten, dan hebben we ook meteen een slaapplek. Even later zijn we op de werf en parkeren onze auto’s aan de rand van het water. Ik zie een man in het huisje binnen gaan en vraag of het akkoord is dat we hier staan, hij heeft er geen problemen mee, prima, fijne avond verder.


Nanda is vandaag jarig en trakteert op een heerlijke cake met blauwe bessen, hiep hiep hoera, lang zal ze leven. We doen ook een verjaardagspotje Keezen, 1-1, een mooie stand. Het weer is vandaag alles meegevallen, we hebben geen spatje regen gezien, het zonnetje piepte er zelfs nog een beetje door. Nu komt er weer wat mist opzetten vanuit de oceaan.



er is er een jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is zij.......


ons plekje op de werf en de gereden route van vandaag





verder naar periode 05


route


coördinaten


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Canada 2016