USA/Canada/Mexico 2016 - 2017  -  periode 25  - 27 augustus - 30 augustus



zaterdag 27 augustus - Parksville - Long Beach bij Tofino


Als wij een het over een eland hebben hebben we het over een ‘Elk’. Maar een Elk schijnt een Wapiti te zijn. Een Moose is een eland. Een Elk ook wel, volgens Google Vertaal maar er staat ook Wapiti bij. Volg je het nog?





We hebben een rustige nacht gehad bij de school. Vandaag gaan we richting Tofino, dat is weer aan de ander kant van het eiland, de westkant. We komen langs Cathedral Grove, hier staan bomen van zo’n 800 jaar oud. Die zijn dan ook behoorlijk dik en hoog. Maar volgens Hannie was dit lachertje, zij en Nanda hebben ze nl. vele malen groter en dikker gezien in Amerika. Die gaan we later op onze reis ook maar eens bekijken.


Het is best imposant, die reusachtige bomen. In 1997 heeft er een storm gewoed gedurende 20-30 minuten. Als je ziet wat een enorme bomen er geveld zijn, het is net of er reuzen mikado hebben gespeeld. De schorsen van de bomen zien er mooi uit en er hangt een sprookjesachtige sfeer door alle mosjes die her en der aan de takken hangen. De omgevallen boomstammen zijn bedekt met mos en dienen als kraamkamer voor jonge planten.



als een mikado spel voor reuzen liggen de bomen door en over elkaar


een selfie van onze schaduwen, we staan op de dikke boomstam


rechts: de boomwortels zoeken zich een weg naar boven


even Co onder de duim houden  ;-)


Eerst gaan we naar Ucluelet zo’n 8km van de splitsing. Het is een toeristisch dorpje dat draait op het surf toerisme. We rijden naar het einde van het dorp en gaan op een uitkijkpunt zitten, in het zonnetje en uit de koude wind. We hebben uitzicht over de zee en hopen nog wat zeeleven te zien. Maar het is rustig, alleen wat vissersboten.


We besluiten om naar Tofino te gaan want er is voor de komende dagen bijzonder slecht weer aangegeven. Morgen, maandag en dinsdag 100% kans op regen en 16º. Nu zeggen wij altijd, het zijn en blijven voorspellingen. Voor vandaag was er 30% kans op regen, we hebben de hele dag de zon gezien met vrijwel een strak blauwe lucht. Later op de dag kwamen er wat wolken binnen drijven maar het bleef droog.


Tofino is ook erg toeristisch en het is een en al surfen en surfers wat de klok slaat. Dat komt waarschijnlijk door het dichtbij gelegen Long Beach strand. We rijden door het plaatsje op zoek naar een parkeerplek. Maar overal hangen bordjes ‘No RVs, trailers, camping’. Oftewel, wij voelen ons hier eigenlijk helemaal niet zo welkom. Uiteindelijk vinden we een plekje in 1st street. Daar mag je van ma-vr van 9-17u voor 15 minuten parkeren. Het is nu zaterdag en na 17uur dus dubbel goed.



overal verboden voor campers - watervliegtuigen komen we veel tegen op onze reis door Canada


Als we zitten te eten loopt er een echtpaar langs, ik zwaai naar ze en even later klopt hij op de deur. Hij vraagt of hij een foto mag maken van onze camper. Het is nl. zo dat Zwitserse vrienden van hun in precies zo’n Carthago rondreizen, al 2 jaar, en nu onderweg zijn naar Zuid-Amerika. Zelf komen ze uit California. Ze vragen of wij daar ook nog heen gaan, wij denken van wel. Bij deze zijn we uitgenodigd om bij hun langs te komen en op hun oprit te verblijven. We wisselen email adressen en namen uit, dat is afgesproken.


We lopen even door Tofino, het mooiste is het uitzicht over de baai richting de bergen. Het plaatsje zelf vind ik niet zoveel voorstellen. In de haven is een man vis aan het fileren en de meeuwen zijn er als de kippen bij als de ingewanden in het water worden geworpen, het is hap-slik-weg.



mooi uitzicht over de baai




nog even van het zonnetje genieten, het weer ziet er slecht uit voor de komende dagen


Na de wandeling rijden we 17km terug richting Ucluelet en parkeren op de parking van het vliegveld bij Long Beach. Het gebouw is gesloten, er staan allemaal auto’s en er is plek voor onze campers om te parkeren. Even later staan we klaar voor de nacht.


Het schijnt dat rond Tofino de grootste zwarte beren populatie van het eiland verblijft maar we zien geen enkele beer vandaag. Vanmorgen zagen we wel een paar hertjes langs de kant van de weg grazen, maar die zijn bijna mak te noemen.







zondag 28 augustus - Long Beach - Parksville


Het was zeer van de rustige op de parking van het vliegveld. ‘s Ochtends zagen we dat we een buurman hadden die er ook geslapen heeft, een surfer die al snel op weg ging naar het strand.


Om 5.45uur begon het te regenen maar dat stelde niet zoveel voor. Onderweg naar de andere kant van het eiland moesten we wel af en toe de ruitenwissers aandoen maar voor de natuur is het niet genoeg.



liefdessloten aan het hek


We komen door Coombs, daar zouden geiten op een dak moeten zijn. En ja hoor, op de Old Farmers Market is een grasdak en daar staan geiten op te grazen. Ze hebben zelfs een hok waar ze in kunnen. Het is een leuke toeristentrekker. De Market zelf is een delicatessen zaak en je kunt er eten en souvenirs kopen. Het was er bijzonder druk binnen.



the goats on the roof






we zien vaak bankjes met een ‘in loving memory of’ plaatje er op, dat vinden wij wel leuk


In Parksville gaan we weer naar de VVV om te internetten, daar kunnen we het in onze campers redden, met ook nog een snelle verbinding. Ik ben het een en ander aan het inlezen voor onze reis straks door de Lower States van de USA. Leuk om reisverslagen te lezen en dingen te noteren om te bezoeken. Er ligt veel moois op ons te wachten.


We hebben dus een luie dag achter de rug. ‘s Avonds na het eten rijden we naar ‘ons’ plekje achter de school in French Creek, eergisteren hebben we hier ook overnacht.





maandag 29 augustus - Parksville - Campbell River


Om 8 uur rijden we weg, om 8.10uur staan we voor het hek van Milner Gardens, maar die gaat pas om 10uur open, daar gaan we niet op wachten. Misschien op de terugweg.


In Qualicum Beach lopen we door het plaatsje maar het is rustig en niet veel te zien. Op de terugweg naar de campers plukken we nog een bakje bramen, lekker hoor.



1. zombie-controle, om te straffen en te ontslaven - 3. smile, staat erop de toegangsdeur, dus iedereen komt lachend binnen


Bij de VVV aldaar internetten we even en dan gaan we weer verder. We rijden naar Comox over de Hwy19a. In Comox rijden we naar de Spit en nuttigen we onze yoghurt, buiten op de picknick bank. Het is lekker weer, niet zonnig maar ook niet koud.


Ook hier staan veel bramenstruiken dus we gaan met een schaal erop af. Die is binnen no-time vol, zo, ondertussen, ook onze vriezer. We hebben van iemand gehoord dat er in Comox adelaars gevoerd worden met visafval, dat willen we wel eens meemaken. Op de Spit weet een inwoner van Comox ons te vertellen dat het bij Portuguese Joe is, een visverkoper langs de weg naar Courtenay.


We vinden hem en stappen binnen. We kopen twee moten wilde Coho zalm en vragen naar het voeren van de eagles. De verkoper vertelt dat het alleen in het voorjaar is als de eagles jonkies hebben. Nu gooien ze ook het visafval op de plek neer maar het wordt niet weggehaald door de vogels. Ze hebben het niet nodig op dit moment, vinden zelf hun kostje.



een handjevol lekkers - Nanda heeft plekjes op haar knie en met zeewier verdwijnen ze als sneeuw voor de zon

deze trap wordt als trainingsplek gebruikt.


op de Spit van Comox - even zwaaien naar Nanda beneden - de bramen worden gewassen en in bakjes gedaan


Daarna rijden we door naar Campbell River. Het is een langgerekte plaats langs het water, het ziet er gezellig uit. Bij de VVV gaan we even internetten. We eten samen in onze camper, gebakken aardappeltjes met de zalm, gebakken. Een traktatie.


Daarna rijden we naar de Spit van Campbell River. Daar is een vliegveldje voor watervliegtuigen en vlak in die buurt vinden we een parkeerplaats, dankzij maps.me. We verbazen ons dat er geen verbodsborden staan omdat we dichtbij een RV campground staan.



er is veel dood hout aangespoeld, dit zien we vaker langs de kust






dinsdag 30 augustus - Campbell River - Kelsey Bay bij Sayward


Vannacht om half 1 hoorden we 5x een vreemd, heel hard geluid, we waren er allebei wakker van. Wat het was, Joost mag het weten.


We rijden vanmorgen naar de begraafplaats waar we gisteren langs reden, het is een begraafplaats op Tyee Spit met totempalen erop, als eerbetoon aan de overleden mensen die er liggen. Maar het regent dus te nat om even naar buiten te gaan, straks nog maar eens kijken. Het is een oude begraafplaats uit 1880.






We gaan naar de VVV om te internetten en we brengen daar de rest van de ochtend door. Ik ben allerlei pagina’s aan het downloaden als pdf over de Lower States van de USA. Dan kunnen we het offline ook nog lezen. Het komt allemaal van www.ontdek-amerika.nl De site is van Hanz en Henriëtte Meulenbroeks. Zij zijn al zo’n 14x naar de USA geweest en zijn er helemaal weg van. Ze hebben er reisverhalen op staan en van alle Parken en andere bezienswaardigheden die ze bezoeken hebben ze aparte pagina’s met relevante gegevens over dat park, zoals openingstijden, entreeprijs, de diverse wandelingen die er te doen zijn en nog veel meer. Daar zullen we veel aan hebben straks.


Na de middag wandelen we naar de haven om wat informatie te verkrijgen over Whale watching en we lopen langs de begraafplaats. Het is gelukkig eventjes droog tussen de buien door. Wat valt er een water vandaag.


Als we terug komen bij de campers gaan we nog een stukje rijden, 70km naar Sayward verder noordelijk het eiland op. De route heet de ‘oceanside route’ en het klopt, je rijdt langs de oceaan maar je ziet er alleen helemaal niets van, tussen de weg en het water staan heel veel bomen.


We rijden helemaal door naar het einde van de Sayward Road en komen uit in Kelsey Bay. We staan voor een camping en naast de haven. Op de camping is ‘gelukkig’ geen plaats meer voor ons, ze hebben nog 1 nacht voor 1 plaats vrij.



herfstkleuren - mystiek licht, zo met de regen


We staan nog niet koud of Co roept, ik zie een walvis, 20 meter voor de camper, wel in het water hoor. Ik zit net op de wc en kom vlug naar voren maar de walvis is alweer weg. Ik zeg, zag je hem echt, ja het is echt waar. We lopen gauw naar buiten. Verderop staat een man te vissen, we lopen zijn kant op. Heeft u de walvis gezien, ja hoor, hij kwam wel drie keer boven en is nu weg. Co vraagt of het wel vaker voorkomt hier. De man zegt dat hij dat niet weet, hij is hier voor het eerst. Ja hoor, en dan gelijk een walvis drie keer boven water zien komen, de mazzelaar.   ;-)


We gaan bij Hannie en Nanda even Skipbo spelen, met de blikken op buiten gericht, je weet het maar nooit. We hebben een prachtig uitzicht op de Johnstone Strait, hier gaat ook de route langs van de ‘Alaska Marine Highway’. Dus er kunnen grote schepen langskomen. Op dit moment is het water rustig en af en toe komt er een vissersboot langs op weg naar de haven.


Het is vandaag echt een regendag, dat is voor de natuur wel prettig. We kwamen onderweg een van de borden tegen die waarschuwen voor brandgevaar en het is nu verandert van ‘extreme’ naar ‘high’. Kijk dat is prima.


‘s Avonds zien we in de verte een grote groep dolfijnen langs zwemmen. Ze gaan best wel hard en af en toe springt er eentje boven water. We proberen nog of we het vast kunnen leggen maar ze gaan te snel en het wordt ook al snel donker. Als we weer in de camper zijn vaart er een groot cruise schip langs, met de lichten aan, het is een prachtig gezicht.



het uitzicht vanuit de camper





verder naar periode 26


route


coördinaten


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Canada 2016