USA/Canada/Mexico 2016 - 2017  -  periode 26  -  31 augustus - 3 september


Van alle dagen vind je foto’s terug op een aparte fotopagina, het waren er zoveel en dan loopt de pagina niet lekker door op een iPad.


woensdag 31 augustus - Kelsey Bay bij Sayward - Telegraph Cove


Een pracht plek om te staan en te overnachten en ook nog lekker rustig. Vanmorgen doen we rustig aan, ik lees nog wat dingen door over de USA en Co maakt een wandelingetje naar het einde van de boardwalk, met verrekijker en camera. Dan hoor ik hem roepen, hij ziet twee walvissen.


We installeren ons wederom buiten voor de campers, onder de paraplu met camera en telescoop. Gelukkig wordt het later droog. De walvis is aan het foerageren en zwemt rustig rond met af en toe een spuitwolk en als-ie onderduikt zien we zijn staart boven water uitkomen. Maar dan opeens is-ie aan het breechen/springen. Wat geweldig om te zien. Ik heb het toevallig ook nog in beeld door de telescoop en leg het vast op film. Wat een waterverplaatsing van zo’n kolos als-ie weer in het water terecht komt. We hebben het wel vaak op youtube gezien maar nog nooit in het echt.


Hij sprong precies voor de telescoop omhoog, en laat nou daar net de iPhone opzitten, kaassie. Kijk hier het filmpje van deze walvissen sprong.





de allerbeste camera is de camera waar je op dat moment zo’n foto mee maakt, en dat was in dit geval de iPhone door de telescoop


buiten spelen en binnen spelen, afwisseling moet er zijn


Dan wordt het weer rustig en zwemt-ie weg, we zien hem niet meer. Een half uurtje later zien we hem nog in de verte maar dan is-ie toch echt verdwenen. Ik zie nog een paar dolfijnen in de verte en dan is de show voorbij.


Omdat we hier staan met onze NL nummerborden en de grote camera en telescoop hebben we veel aanspraak van mensen die hier even komen kijken. Ook een politieman, hij komt hier alle dagen even kijken of er geen problemen zijn, en, denken wij, stiekem even genieten van het uitzicht en of er wildlife is. Hij heeft gelijk. Maar voor ons houdt het in dat we hier mogen blijven staan, anders had hij er wel iets van gezegd.


We spreken ook nog een man die hier woont. Hij heeft 40 jaar in noord-Ontario gewoond en sinds hij gepensioneerd is woont hij in de buurt van Sayward, vooral vanwege de mooie omgeving en het wildlife. Hij gaat er vaak met zijn boot of kayak op uit en heeft al heel wat wildlife gezien. Hij vertelde van een keer dat hij zo’n 20 orka’s had gezien die in een kring om een zeeleeuw heen zwommen. Elke keer als de zeeleeuw naar de kant wilde zwemmen sloten ze de kring, ze hielden hem in het midden. Ze zwiepten hem op met zijn staart totdat-ie helemaal uitgeput was, toen was-ie de pineut. Ja, zo gaat dat in de natuur, leven en overleven. De man had ook een keer, tijdens het kajakken, een half uur een walvis zien breechen/springen en spelen, het ging maar door. Hij heeft een beer over zien zwemmen van het vasteland naar een eiland. Hij weet de nesten te zitten van de bald eagles en nog veel meer. Hij had laatst een keer, toen hij in het donker thuis kwam, in zijn autolichten een cougar/panter in beeld, op zijn oprit. Hij zit vol verhalen, we luisteren er graag naar.


Even verderop van waar wij staan is een houthandel. De gekapte bomen worden hier met vrachtwagens afgeleverd, de takken worden eraf gehaald en de boomstammen worden te water gelaten. Daarna worden ze versleept naar Vancouver waar ze verder worden verwerkt.



vreemde vormen, vastgeklonken aan de schroef


de houthandel


De man van de orka’s vertelt dat het vrijdag en zaterdag prachtig weer gaat worden, maar als het mooi weer wordt komt er ook een noord-wester wind en die zorgt voor onstuimig water. We besluiten om vanmiddag naar Telegraph Cove te rijden en te kijken of we daar donderdag een walvis tocht kunnen maken. Dan is het nog niet zulk mooi weer en meer kans op rustiger water.


We rijden 2 uurtjes en komen dan aan in Telegraph Cove. Het is een klein gehuchtje met alle gebouwen op palen gebouwd. Volgens de folders zou het heel erg toeristisch zijn maar daar merken we niet zoveel van. We parkeren onderin het dorp en lopen langs de huizen naar het einde van de boardwalk. Daar heb je Stubbs Island Whale Watching tours. Voor CAN$103,95 p.p. gaan we morgenochtend 3,5 uur varen, op zoek naar walvissen, dolfijnen, orka’s en wat er verder nog te spotten valt. Nu nog even duimen voor droog weer.


Terwijl we buiten op het plankier staan zien we een paar mensen over de rand kijken. Er zwemmen twee rivierotters rond, vader en zoon, ze zijn volop aan het spelen en buitelen over de boomstammen in het water, het is een leuk gezicht.


Co en ik settelen ons aan het einde van de boardwalk met uitzicht op de zee, uiteraard met camera en telescoop, je weet het maar nooit. Maar we zien geen wildlife voorbij zwemmen.


We blijven op de parking overnachten, je mag hier voor CAN$5  24 uur staan, en er staan geen borden van ‘no overnight’, dus.......



Telegraph Cove


een oude Dodge








donderdag 1 september - Telegraph Cove - Campbell River


En dan is het alweer september, wat gaat de tijd toch snel. We zijn alweer ruim drie maanden van huis en we vervelen ons geen moment.


Het was een rustige nacht op de parking in Telegraph Cove. Om 8.30uur verzamelen we bij Stubbs Island Whale Watching tours, aan het einde van de boardwalk. Iedereen is op tijd aanwezig dus we vertrekken iets eerder dan gepland.



de rivier otters van Telegraph Cove - deze foto is door de kapitein gemaakt, hij heeft er 5 jaar over gedaan - de biologe van deze tocht


We zijn 10 minuten buitengaats als we al een groep orka’s achterop varen. Het is een groep van ca. 9 orka’s en ze zwemmen tegen de stroming in, moeten er hard voor werken. Er zijn ook een paar kleintjes bij, die zwemmen in de slipstream van de ouders. Af en toe zie je speels iets omhoog komen uit het water maar verder zijn ze alleen aan het zwemmen, geen breeching.






De boot blijft er een tijdje naast varen maar op gepaste afstand, de richtlijnen zijn om 100 meter van een dier vandaan te blijven. Even verderop is er een humpback whale te zien. Als-ie ondergedoken is zien we hem niet meer opkomen. De kapitein wil verder want er is meer te zien. Hij heeft al bericht dat er om de bocht ook walvissen zijn waargenomen.


In totaal zien we zo’n 9 walvissen, althans we zien de rug, rugvin en staart, verder zijn ze niet actief. Ze zijn wel aan het foerageren gezien de vogels die bij de walvis rondhangen en die de restantjes meepikken.


Hannie en Nanda zijn veel op de brug te vinden bij de kapitein. Hij laat op een digitale kaart zien waar we varen en op een gegeven moment staat Nanda aan het roer. De kapitein ging even met zijn camera aan dek dus greep ze haar kans waar. De kapitein vond het wel leuk dat ze er waren en deed zijn best middels gebaren om ze dingen duidelijk te maken, volgens Hannie en Nanda had hij wel gevoel voor humor.



rechts: kapitein Nanda aan het roer en door de verrekijker kijkend of er nog iets te bespeuren valt



We hadden vandaag wel redelijk weer, af en toe wat spatjes maar overwegend droog en af en toe kwam het zonnetje erbij. We waren goed aangekleed dus van de kou hebben we geen last gehad.


Er hing een mystieke sfeer over de eilanden die we in de verte zagen en er hingen grote wolkenpartijen in en over de bergen.




Als toegift ging de kapitein nog langs een grote rots in het water waar zeeleeuwen op lagen. Wat kunnen die beesten een lawaai maken zeg, ze brullen heel wat af tegen elkaar. En stinken, niet te kort, wat een lucht. Op een andere rots lagen twee zeeleeuwen afgezonderd van de rest, dicht bij elkaar. Het was net een romantisch ogenblik en ze keken allebei om met een blik van: kunnen jullie niet effe ergens anders zijn en ons niet storen s.v.p.



gezellig met z’n allen op een kleine rots


gezellig, samen romantisch in de regen, wie doet je wat


Om 12.30uur waren we weer terug in de haven. Hannie en Nanda gingen direct naar de camper want die hadden trek in eten. Wij hadden  

‘s ochtends een bijzonder apart ontbijt genoten: een sneetje brood met hamburger en mayonaise en een sneetje brood met gebakken ei, dus we waren nog best wel verzadigd en hadden nog niet direct trek in eten.




We werden aangesproken door een ouder stel, hij 80, zij 74 jaar jong. Hij had voor zijn 80ste verjaardag van zijn vrouw een Whale watching tour gekregen en die gaan ze a.s. zaterdag verzilveren. Het is zijn wens om nog eens een mooie walvissen staart vast te leggen, zo eentje waar ook nog het water van af loopt. Het summum is natuurlijk een walvis die breecht/springt maar dat wil iedereen natuurlijk wel vastleggen. Als we het filmpje van gistermorgen laten zien is hij helemaal begeestert.


We gaan toch nog maar even eten, tegen 13.30uur en rijden daarna weg, terug op weg naar het zuiden van het eiland. We eindigen de dag in Campbell River bij de VVV om na 2 dagen even te internetten en jullie op de hoogte te brengen van onze avonturen van vandaag. We hebben heel erg genoten van ons tochtje met de boot. We hebben gezien: ca. 9 orka’s, ca. 9 walvissen (ben de tel kwijt), zeeleeuwen, veel vogels en in de haven de 2 rivier otters die daar wonen. Al met al een geslaagde dag.


Zie de aparte fotopagina met de rest van de foto’s van dit dagje uit.


Na het internetten zoeken we ons een plekje op de ruime parkeerplaats en hopen op een rustige nacht.








vrijdag 2 september - Campbell River - Sooke


De plek was wel goed om te slapen, maar het regende heel wat af vannacht en dat geeft zoveel lawaai op het dak. Maar voor het eiland is het prima al die nattigheid. Dat zien we ook op de borden van de brandwaarschuwing, de waarschuwing is nu ‘low’ in het midden en het noorden en ‘moderate’ in het zuiden van het eiland. Daar was het ook wel erg droog allemaal.


Om 9uur rijden we verder naar het zuiden. Maar eerst gaan we het houtsnijwerk bewonderen dat we op de heenweg al zagen staan. Het is van een wedstrijd geweest en de opdracht was om een beeld te maken dat connectie heeft met water. Er staan prachtige beelden bij.







dit kunstwerk vonden wij beiden erg mooi


2+3: een adelaar met een beer in zijn nek, een mens in de veren en onderaan een otter en een zalm, ook erg mooi


er ligt hout genoeg op het strand voor nog meer kunstwerken


We hebben prachtige wolkenluchten onderweg met uitzicht over het water. Als we stoppen om te gaan eten is dat aan een baai en het water vlak langs de kust weerspiegelt de wolken, schitterend, daar houden wij wel van, van spiegelwatertjes.










We stellen TomTom in op kronkelen en rijden af en toe leuke stukjes, door dorpjes en het bos. Het is af en toe wel krap maar rustig aan dan kom je er wel.


Onderweg kwamen we weer eens langs een wegopbreking. Een mooie dame stond met het stopbord. Toen we verder mochten kregen we een stralende lach. Ik deed het raampje open en zei: thanks for your beautiful smile, dat vond ze wel leuk. Je kon gewoon zien dat ze plezier heeft in wat ze doet.


We rijden door naar Sooke, hier hebben we onze eerste nacht op het eiland door gebracht. Morgen gaan we naar Victoria, eens kijken of het allemaal zo mooi is als de folders aangeven.



links: het doet een beetje Engels aan - midden: smal en steil - rechts: tussen de hoge bomen door


We hebben in Sooke nog bramen geplukt maar het seizoen loopt op zijn einde, er was niet meer zoveel te plukken, ze zijn nog wel erg lekker. Het wordt al snel donker dat is wel te merken. Voor de biologische klok is dit prettiger dan de lange avonden in Alaska.


Door de dag heen was het zonnig en er vielen dikke buien, de temperatuur kwam niet hoger dan 19º.







zaterdag 3 september - Sooke - Swartz Bay


We internetten even op de wifi van Liam en gaan dan op pad. Althans, als Co weer terug is, ik zag hem nog net met de 600mm weglopen. Toen hij terug kwam had hij een paar vogeltjes en herten op de gevoelige plaat vastgelegd.



ook mussen zijn bijzonder fotogeniek



We rijden naar Victoria en parkeren op een parking bij een winkelcentrum. Na de middag lopen we naar de bushalte voor down town Victoria. We vragen aan een mevrouw waar de bushalte voor down town is en we raken aan de praat. Ze heeft een zus in Maastricht wonen en even later zegt ze: ik ga naar down town dus jullie kunnen wel mee rijden. Nou, dat slaan we niet af hoor. Het is een gezellige kletser. Ze vertelde dat ze in New Mexico was en toen ze terug was vroeg haar man: heb je vandaag iets te doen. Nee, okay dan gaan we naar down town je nieuwe auto ophalen. Kreeg ze van haar man een splinter nieuwe auto en daar mochten wij vandaag in mee rijden er zat 9000km op de teller. Ze zette ons keurig af bij de VVV, daar maakten we nog even een foto met z’n allen. Barbara bedankt voor het meerijden.



samen met Barbara op de foto, een aardige vrouw - dat is nog eens een welkom thuis


Bij de VVV vragen we gelijk even waar de bushalte is voor de terug reis, in Douglas street. Dan gaan we wandelen. In de fotowinkel hebben we gehoord dat er vandaag een boten festival is, er liggen allerlei boten, ook oude, in de haven. Je mag veel van die boten bezichtigen en aan boord komen. We spreken een man die ook aan het kijken is en hij is met zijn dochter een paar maanden geleden in NL geweest, daar hebben ze gefietst en ze vonden het geweldig. Waar we ook zijn de mensen hebben altijd wel een of andere band met NL, leuk.


In de haven liggen ook veel water vliegtuigen en af en toe vliegt er eentje weg of komt er eentje binnen ‘varen’. Ook zien we een amfibie bus, het is een toeristische bus die zowel kan varen als rijden. Even later zien we er eentje op de weg, grappig.



er gaat net een vliegtuig van wal


dit schip is prachtig en luxe ingericht met veel hout





We wandelen naar de Fisherman’s Wharf, daar zouden zeehondjes te zien zijn. Het is daar een fleurige boel, er liggen een aantal woonboten in felle kleuren, een vrolijk gezicht. We zien geen zeehondjes op het plankier, wel drie in het water. Ze worden gevoerd met stukjes vis door omstanders. Twee hebben er een beschadigd oog maar dat weerhoudt ze niet om de vis te zien en op te eten.





rechts: een pop met een mijter op



Dan lopen we weer terug naar het centrum en gaan bij het Empress hotel naar binnen. Daar zou, dacht Hannie, op de 4e verdieping een uitzichtpunt moeten zijn over de stad. Het is een chic hotel en het ziet er mooi uit. Maar op de 4e en ook niet op de 6e kun je ergens naar buiten.


We vinden Victoria een mooie en schone stad, en overal zijn er bloemen in prachtig aangelegde perken, als je al niet vrolijk bent wordt je het vanzelf.



4e: op elke etage kun je naast de lift een brief in een brievenbus doen, die komt dan beneden in de hal in deze brievenbus terecht, handig


Nanda nodigt ons uit op haar kamer


links: met een zwaaiende Queen Elisabeth - je hebt een mooi uitzicht uit deze ramen


We lopen verder richting ‘olde town’, maar ik weet niet wat ze hier onder ‘old’ verstaan, we kunnen in ieder geval geen echt oude gebouwen ontdekken. Het is wel erg gezellig op straat, ook in de haven waren er veel mensen op de been. We komen uit in China Town, via een smalle steeg, Hannie dacht dat we naar de rosse buurt gingen, Co kwam gelijk weer terug.   ;-)



in Chinatown - rechts: zijn dit grote appels of zijn het grote appels   ;-)


Toen gingen we op zoek naar de bushalte, die vonden we dus in Douglas street, nr. 31 voor ‘uptown’. Even later waren we terug bij de campers. Tegen half 8 reden we weg richting de ferry in Swartz Bay. Daar aangekomen wilden we tickets voor morgen kopen maar er werd ons medegedeeld dat we dan via de Exit van het terrein af moesten rijden en morgen weer terug moeten komen voor tickets. Met andere woorden, er mag niet worden overnacht op het ferry terrein, het is privé grond en ‘s avonds gaan de poorten dicht.


We gaan het terrein af en draaien het eerste het beste straatje in, doodlopend en aan het water. Het einde van de straat is een parking van een jachthaven. We gokken het erop dat we hier kunnen slapen, het is al donker dus misschien worden we niet weggestuurd. Morgen zien we wel weer.


Het was een gezellige dag en we hadden prachtig weer met een strak blauwe lucht.


Van alle dagen vind je foto’s terug op een aparte fotopagina, het waren er zoveel en dan loopt de pagina niet lekker door op een iPad.







verder naar periode 27


route


coördinaten


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Canada 2016