Marokko - periode 7 - 21 december t/m 24 december


21 december - zaterdag - Khenifra/Cascade d’Ouzoud

Je waant je midden in de natuur, zo bij het ontwaken van de dag en ons zelf: kwebbelende ibissen, klepperende ooievaars, kukelende hanen en tokkende kippen. En die laatsten liepen rond de camper, hoe kun je beter wakker worden dan zo en het zonnetje in het vizier, wel nog fris, het is 4 graden buiten.


De ooievaars in het vroege ochtendzonnetje


Wie heeft het: een auto van de Surete Nationale voor de deur.


Voordat we vertrokken hebben we eerst Cees zijn voorkant schoongemaakt, van de auto dan he? Alles zat onder de flatsen van de ibissen.


Om 17.30uur zijn we aangekomen in Ouzoud op camping Zebra van Paul en Renate, twee Nederlanders die hier een camping zijn begonnen en die bijzonder succesvol is. Al zou je dat nu niet zeggen, er staat welgeteld maar 1 camper, ook van Nederlanders, die we eerder getroffen hebben in Zerhoune/Moulay Idriss op camping Belle Vue.

Maar dat mag de pret niet drukken, het is leuk om weer hier te zijn. Het uitzicht is wel heel anders als vorige keer. Toen waren we hier in maart en was alles prachtig groen, nu ziet het bruin maar dat kan ook zijn charmes hebben. Morgen maar eens uitgebreid bekijken, nu schemert het al.

We hebben onszelf deze komende week een kerstvakantie belooft, het is anders keihard werken hier met al dat reizen en souks bezoeken en zo....



           werken op de vuilnisbelt                                   weer mooie vergezichten                                           een mystiek plaatje



Maar voordat we hier aankwamen hebben we zo’n 210 kilometer afgelegd. De eerste 25 kilometer hebben 4 uur over gedaan. We zijn nl. onderweg in een dorpje nog eventjes uitgestapt en hebben rondgelopen en in het zonnetje gezeten. Er kwam al heel snel een mannetje naar ons toe, dan is altijd de vraag of je Frans bent. Wij geven vaak antwoord dat we Nederlanders zijn. Dan is het antwoord (heel voorspelbaar) dat ze of zelf in NL zijn geweest of daar familie hebben wonen. Deze man had zelf in NL gewoond en daarvoor in Duitsland, was met een Duitse vrouw getrouwd geweest en samen met haar twee dochters gekregen. Maar na een jaar of drie wilde vrouw alweer scheiden. Hij mocht zijn kinderen niet meer zien en hij vertrok naar Nederland. Een heel verhaal maar je zit te wachten totdat de vragen komen, en ja wel hoor: ‘heeft u nog wat kleding voor me’ en even later ‘heeft u nog een kleine bijdrage voor mij, ik heb het niet zo breed’. De man sprak overigens erg goed Duits, hij had tot 2000 in Europa gewoond.

Co vroeg nog naar zijn leeftijd want we vinden de leeftijd van de oudere mensen heel moeilijk in te schatten. Deze man schatten wij zelf in op zo’n 70 jaar, hij was 57 jaar, 1 jaar ouder dan Co. Niet te geloven, hij zag er echt veel ouder uit. Had een bijzonder slecht gebit, hij gaf zelf aan Co aan dat hij wel graag mooie tanden wilden maar dat een tandarts voor de meeste Marokkanen niet te betalen is, daar zijn ze niet voor verzekerd.



links: schapenvachten voor de mark - 2e van links: Chinese invloed - Rechts: heimwee naar NL? het stukje bovenop heeft zelfs een dakkapel


2e foto van rechts: dit is echt ambulante handel


De man op de linker foto had kerststalletjes te koop maar het was niet zo druk dus hij ging maar even slapen.

Middelste foto is olijven verkoop, dat zag je hier ontzettend veel, allemaal dit soort verkooppunten langs de weg met bergen losse olijven.


De route tot aan Tirhboula was het een landschappelijk mooie route daarna werd het vlakker/saaier. Alhoewel er langs de weg altijd van alles te beleven en te zien valt. Overal zijn mensen, zelfs in de meest afgelegen stukken zie je mensen zitten/hangen/staan.....

Beni-Mellal is een bijzonder grote stad, wat veel huizen en veel mensen zijn daar op straat, volgens Cees is het een echte handelsstad.



De route over de ‘witte’ weg naar Ouzoud






links: de 1 persoonsweg                            midden: een bijbels tafereeltje                           Cees in de achtervolging


We gaan niet via Azilal naar Ouzoud maar komen vanuit het noorden Ouzoud binnen. Op de N8 rijden we door tot aan Khèmis-des-Oulad-Ayad. Daar rijden we een ‘witte‘ weg op richting Ait-Attab en dan door naar Ouzoud. Dan moet je over een bergpas, zo’n 1100 meter hoog.

Het is een erg mooie route. Het eerste deel is prima te doen, veel stijgen en bochten maar de weg is prima.

Voorbij Ait-Attab wordt het een 1-persoonsweg, smal dus maar gelukkig is het helemaal niet druk met tegenliggers. Het is wel rustig aan rijden want af en toe is de weg bijzonder ruw en met veel hobbels en af en toe een gat. Maar rustig aan, dan breekt het lijntje niet.....



Toegang tot Ouzoud via het oude dorp


We komen Ouzoud dus vanuit een andere kant binnen dan de vorige keer toen we hier waren. Dit gedeelte hebben we toen helemaal niet gezien, het is het authentieke dorp waar ook de marktkramen met groente en fruit zijn.

We gaan een houten brug over en komen dan onder in bij de toegang naar de watervallen. Daar zijn ook diverse parkeerplaatsen waar allemaal mannen staan te gebaren dat we daar wel met de campers kunnen gaan staan. Maar schudden van nee en rijden verder naar camping Zebra.

Camping Zebra is een luxe camping met uitstekend sanitair, volgens Europese normen met een heerlijke douche. Ze verhuren hier ook kamers, gaan we morgen eens bekijken want wie weet komt mijn zus met haar man een aantal dagen over naar Marokko. Lijkt ons erg gezellig.

Ook kun je hier de was laten doen en dat is wel fijn, we zijn na drie weken wel weer eens toe aan schone dekbedovertrekken, dat lastig om met de handwas te doen.


Coordinaten Cascade d’Ouzoud, camping Zebra op 853 meter hoogte: N32.005018, W6.720282



22 december - zondag - Ouzoud

Wat is het hier toch een paradijsje, wat een rust, je hoort hier ‘s nachts helemaal niets.

En vandaag staat de zon weer hoog aan de hemel en genieten we volop van de warmte, zo twee dagen voor kerst, wie heeft het..... Wij dus.




We zijn nu een rode kool stoofpotje aan het maken. Dinsdag is het hier weer de wekelijkse souk, dan willen we vlees en uien kopen voor een lekkere uienrelish. Nou als dat klaar is dan kunnen we voorlopig weer vooruit, lekker hoor.


Dus we hebben een heerlijk luierdagje gehad, beetje ouwehoeren met andere camperaars. Er gingen een stel Nederlandse met een Franse camper weer weg, er kwam een Duitse camper en een Franse camper weer bij en morgen komen er dus 23 NL VW-busjes. Die blijven een nachtje, eten in het restaurant en ze trekken dus dinsdag weer verder.


We hebben vandaag ook even de kamers bewondert van de camping. Er zijn vier 2 persoons kamers met alleen wastafel. Als je zo’n kamer huurt maak je gebruik van de douche van de camping, en die is toppie hoor, prima verzorgd en erg netjes.

Dan zijn er ook nog 4 kamers met douche en wc, die zijn in één gebouw ondergebracht, delen dus dezelfde voordeur.

Alles is hartstikke leuk ingericht, netjes en schoon.


Paul en Renate hebben dit alles van nul af opgebouwd. Ze hebben de grond 7,5 jaar geleden gekocht, er stond helemaal niets.

Ze zijn vijf jaar aan het bouwen geweest, en je bent natuurlijk nooit klaar hè? Afgelopen jaar hebben ze het restaurant vergroot want ze hebben regelmatig groepen tot 40 personen en dat kon er allemaal niet in. Ze zijn er nog druk mee bezig maar morgen moet het klaar zijn, of voor zover als mogelijk is.

Paul organiseert ook 4x4 drives en hij gaat er regelmatig met een groep motorrijders op uit: www.4x4marokko.nl



Een impressie van het restaurant, keuken en de patio in de kasbah (kamers)


Tot voor zo’n 7 jaar terug was er hier in het hele gebied nog geen stroom. De mensen waren zelfvoorzienend, hadden een akkertje beneden bij de rivier en voorzagen zo in hun eigen behoeftes, ook middels wat vee. De vrouwen waren ook altijd aan het werk.

Nu is er stroom en hebben ze tv. Eten kopen ze bij de marktkraampjes op de souk, volgens Renate zitten de vrouwen nu voor de tv en drinken ze vaak. Ze zegt: eigenlijk is het zo, waar er ‘welvaart’ is zie je ook veel zwerfvuil, zoals plastic.

En dat is zo, bij de grotere steden (waar dus een zekere rijkdom is) zie je ver voor de stad altijd ik weet niet hoeveel plastic in de natuur.

Bij de arme dorpjes is dat niet of een behoorlijk stuk minder.


Op 1e kerstdag is er op de camping een kerstbuffet georganiseerd, dan komen er ca. 40 mensen eten, wij ook.

Er komen zelfs camperaars speciaal voor het diner naar hier, zo’n 17 campers en de rest zijn mensen hier uit de omgeving, vrienden van Paul en Renate.


Met oud op nieuw hebben ze een tapas georganiseerd, klinkt ook aantrekkelijk, allemaal lekkere hapjes naar Marokkaanse wijze.



23 december - maandag - Ouzoud

Wederom zonnig weer maar in het begin van de dag wel koud. Omdat het in de camper en buiten koud is gaan we eerst maar eens een wandeling maken. Renate geeft een wandeling aan langs de rivier naar het begin van het dorp, bij de houten brug waar we van de week over naar binnen zijn gekomen. Ik lever twee schommels was af bij Renate en dan gaan we van start.


Eerst lopen we naar beneden het dal in naar de rivier, daar is een bruggetje over de rivier heen gemaakt. De vorige keer toen we hier waren lag die brug er niet. We gaan er over en wandelen in alle rust (letterlijk en figuurlijk) tussen en onder de olijfbomen richting het dorp.

Dicht bij het dorp zijn er veel mensen aan het werk. Ook zijn er de nodige vuurtjes gemaakt, nodig om de mensen warm te houden, het is namelijk best wel fris, zo onder de bomen.

We lopen langs de marktkramen met groente en fruit maar het is nog rustig. Morgenochtend is er souk, daar gaan we natuurlijk eventjes kijken.


Terug bij de camper is Cees ook wakker, die is druk bezig zijn camper te ontdoen van ibis-flatsen. Mopperen joh dat-ie doet op die beesten....

We zijn nog maar net terug of de eerste was wordt al afgeleverd, die kan lekker aan de lijn in het zonnetje.

Even later komt de tweede was terug, wat zullen we vanavond lekker slapen.


We brengen de dag door in het zonnetje, wat is dat toch een weldaad voor ‘den mensch’, heerlijk.

Er zijn weer twee campers bijgekomen, een Frans gezin en een Nederlands gezin. De vader van het Franse gezin is nogal gestrest en is alleen maar aan het mopperen op zijn kinderen. Ze slapen met twee volwassenen en drie kinderen in een Mercedes camperbusje. Vanmiddag kregen de twee jongste kindertjes les van de ouders, ze reizen dus waarschijnlijk veel. Gelukkig gaan ze ook een paar keer op stap met z’n allen, is het even wat rustiger want dat gemopper van pa........


Langzaam aan komen de vw busjes binnenrijden. Vanavond is er voor hun een barbecue geregeld, we gaan na het eten ook even in het restaurant een kijkje nemen, kan wel gezellig zijn.

Ik heb de was eraf gehaald en de bedden opgemaakt, alles weer lekker fris.



Het gezellige zitje tussen de campers                         het toilet/douche gebouw                      het late avondzonnetje geeft warme kleuren


24 december - dinsdag - Ouzoud



De dag voor kerst met kerstavond in het verschiet, maar we hebben er eerlijk gezegd weinig erg in...

Paul en Renate van camping Zebra hebben in het restaurant wel een kerstboompje staan en wat kerstversiering aangebracht, dat herinnert dan in ieder geval ons er aan dat het kerst is morgen.

De vw-busjes zijn allemaal weer vertrokken, vandaag rijden ze naar Marrakech. De meeste mensen hebben vanmorgen de souk bezocht in het dorp en de watervallen, de Cascades.



Het uitzicht vanuit de camper


Wij zijn ook op de markt geweest, het blijft ontzettend leuk om zoiets te bezoeken. We kopen er nog wat fruit en banjeren daarna nog even door het dorp. Hier vind je eigenlijk nog het authentieke zoals het voorheen in Marokko overal geweest moet zijn.

De markt wordt gehouden onder de olijfbomen, dat kan ook zowat niet anders want andere bomen zie je hier niet. De ezeltjes staan aan de rand van de markt geparkeerd en wachten geduldig op wat komen gaat.



De ezeltjes wachten geduldig tot de markt is afgelopen


De ambulante kapper



Ze zijn ook overal druk bezig met de olijvenoogst. Kinderen en jongemannen klimmen in de bomen en slaan met de stokken tegen de takken en gebladerte. De olijven vallen dan op de grond en worden met een olijftak bij elkaar geveegd. Je zou zeggen dat kan efficiënter door er kleden of plastic onder te leggen, dan hoef je het alleen nog maar de punten bij elkaar te pakken en je hebt je oogst. Maar in efficiëntie blinken ze hier niet heel erg uit. Het is wel een goede voor de werkverschaffing, dat wel. Het is ook een leuk gezicht, de vrouwen allemaal in fleurige kleding en rapen alle olijven op die over blijven, zo pikt iedereen zijn graantje, eh olijfje mee.





net een kerststal met de os en de ezel


De olijfoogst


We zagen hier in het dorp zomaar 3 kinderen met rood haar, volgens Renate zijn het wel kindertjes van Marokkaanse ouders.


Nog een ambulante kapper


Terug bij de campers gaan we weer eventjes genieten van het zonnetje.

Later in de middag gaan we allemaal nog even onder het kappersschort, ja zelfs Cees wil wat van zijn wilde haren kwijt. We moeten toch morgen knappies aan het kerstdiner verschijnen, toch?

Daarna even lekker douchen en we zijn allemaal weer het ‘heertje’, met uitzondering van mij, ik ben het ‘dametje’.








verder naar

periode 08


Ga naar ‘Coordinaten


terug naar ‘overzicht




© 2013 Lia Keizer

 

Marokko