Marokko - periode 8 - 25 december t/m 27 december


25 december - woensdag/1e kerstdag - Ouzoud

Gisteravond hebben we bij Cees ‘All you need is love’ gekeken, vinden we altijd wel een leuk programma, zo met de kerst. Zaten we knus in zijn camper. Wij hadden thee mee en Cees haalde opeens een plankje met kaasblokjes te voorschijn, lekker hoor.


Het is vandaag zowaar een keertje bewolkt, was voorspeld maar het valt toch een beetje tegen.   :-)

We hebben wel buiten gezeten, trui aan, dan kan het lang aan.



wandelen tussen de olijfbomen door naar de bovenkant van de waterval, gewoon de rivier volgen totdat die naar beneden valt....


Na de middag zijn we weer naar het dorp afgedaald, over de houten brug linksaf richting de waterval. We naderden de waterval nu van bovenaf, ee prachtig gezicht, wat een diepte valt dat water in joh.


                                                                 Lia bovenaan de waterval                          uitzicht het dal in        de mannen boven de waterval


Daarna lopen we door het bos naar beneden. Een keertje lopen we verkeerd en belanden op een uitzichtpunt waar een cafeetje is. We worden natuurlijk gelijk uitgenodigd om koffie te komen drinken. We besluiten om wel wat te gaan drinken maar dat wordt thee. We bestellen het ‘blesj le skar’ (weet niet of ik het goed schrijf) wat betekend ‘zonder suiker’. Renate heeft ons dat geleerd en ze gaf aan dat men dat leuk vind als je dat zo besteld. De man toverde inderdaad een brede smile op zijn gezicht en begreep het meteen. Dachten we.....

We kregen thee met giga grote klonten suiker op een schoteltje maar de thee zelf was ook nog gezoet.




Daarna zijn we verder naar beneden gelopen en kwamen uit in het dal zoals je dat op de tweede foto van rechts (watervallen) ziet.





We moeten nog een ‘woeste’ stroom oversteken, maar dat lukt heelhuids




Effe vlooien...... wat een na-apers he?

En natuurlijk komen we ook langs de aapjes, het blijft leuk om dat te bekijken, zo vlug en behendig als ze zijn. Cees kan het niet laten om Co ook even te ‘vlooien’. Hij vond trouwens niets hoor, ben benieuwd of hij de vlo op zou eten, net als de apen doen....

Co kocht onderweg naar boven (dan kom je langs allemaal kraampjes) nog een handgemaakte trui, heel dik, lekker warm voor de koude ochtenden.


En voor de koude avonden, zo te zien.


Om 18 uur zijn we naar het restaurant gelopen voor een kerstbuffet, er komen ongeveer zo’n 40 mensen.

Eerst krijgen we thee/koffie met een plak kerststol met spijs.

Dan volgt er soep: Harira, een Marokkaanse soep met linzen.

Daarna wordt het buffet klaargezet:

Couscous met diverse groentes er op.

Toektoek (hoop dat ik het goed schrijf), diverse groentes waaronder tomaat en paprika

Met gehakt gevulde tomaat uit de oven bestrooid met kaas

Kip van de barbecue

Een heerlijke dikke met groente en patat gevulde omelet

Als toegift kregen we een stukje cake met een karamelsaus erover, daarin zat denk ik ook nog wat spijs verwerkt.

En toe was er nog koffie en thee.

Al met al een heerlijk kerstdiner

Men had zelf wijn mee, want in restaurants mag men geen alcohol schenken maar de gasten mogen het wel zelf meenemen.




Tussendoor was er nog een ‘optreden’ van het personeel met djembees en castagnetten.



We zaten voor de open haard, dus heerlijk warm, helemaal goed.


26 december - donderdag/2e kerstdag - Ouzoud

Vandaag weinig te melden, we hebben helemaal niets gedaan, lekker in het zonnetje gezeten als die er was, puzzelen en lezen.

Vanavond hebben we met 2 zussen van Co geskyped; Truus en Bets. Ze waren bij zus Gré op visite en die hebben Skype op de computer, dus dat was wel eventjes leuk om ze te spreken.


Morgen trekken we weer verder, waarheen? Dat weten we morgen, waarschijnlijk richting de kust/Atlantische oceaan.

We ‘moeten’ een beetje in het noorden blijven want zaterdag vertrekken er camperaars vanuit Groningen naar Marokko en die nemen wat spulletjes voor ons mee: een kastje voor de tv (hopen dat dan alles het weer doet) en een gasnippel om buiten te kunnen koken. We hebben voor onze reis een buitenaansluiting laten maken om een kooktoestel op aan te sluiten maar men was vergeten ons een aansluitnippel mee te geven.


27 december - vrijdag - Ouzoud/Marrakech

Vanmorgen nog even lekker gedoucht hier in Ouzoud, daarna de camper reis klaar gemaakt want we gaan weer verder. Eerst nog even een kopje thee in het zonnetje gedaan, betaald en Renate even geknuffeld en dan op pad.




We rijden over de R201 naar Marrakech, in het begin een mooie route door de heuvels. Tot in de buurt van Demnate daarna wordt het een wat saaiere weg, recht toe recht aan.

Onderweg stappen we nog eventjes uit in een dorpje waar een hele kleine souk is. We hebben veel bekijks, als Cees uien gaat kopen bij een klein boertje staat er heel snel een grote kring om ons heen. Met belangstelling kijken de mensen hoe Cees uien koopt, dat is natuurlijk spektakel.....




Onder de middag rijden we door een klein stadje en daar zien we de grilletjes roken. We besluiten om de auto’s te parkeren en even terug te lopen naar de grilletjes om wat te eten.

Als we uitstappen zitten er wat jongens op een bankje, we groeten en ze groeten terug.

Cees moet eerst nog even naar de wc, dus wij wachten buiten op hem. Er loopt wat jong grut om onze camper, ze leunen er tegenaan en gaan dan via de achterkant naar de stoep. Wij lopen achter Cees zijn camper om ook naar de stoep en op dat moment vliegt er een steentje voor ons langs, rakelings langs Cees zijn camper. We komen op dat moment op de stoep en we zien dat een van de kinderen die tegen onze camper aan leunde vanaf de bank een steentje had gegooid en dat hij een standje krijgt van de oudere jongens die bij hem op de bank zitten. Co loopt er ook heen vraagt: waarom.....? De jongen speelt de grote onschuld en wijst op een andere jongen die het gedaan zou hebben.

Maar de oudere jongens laten het er niet bij zitten en beginnen op hem in te praten. Het jochie blijft lachen en naar de andere jongen wijzen die op een gegeven moment maar opstaat en weggaat. De andere jongens gaan ook op een andere bank zitten.

Cees komt buiten en we vertellen hem wat er aan de hand was, we besluiten om hier weg te gaan want we willen niet de campers alleen laten bij zo’n snotjoch. Hij krijgt ook nog een uitbrander van een volwassene die hem weg jaagt. Maar hij gaat doodleuk op een bankje verderop zitten, we vertrouwen hem voor geen meter. Straks zit er zomaar een hele diepen kras op de camper, we zoeken het niet op.

We draaien om en rijden weg, jammer voor de jongens die wel vriendelijk waren, we zwaaien nog even naar ze en krijgen een zwaai terug, kijk zo kan het ook.



De brommer op het tweede plaatje had als snelbinders een paar binnenbanden aan elkaar geknoopt.

Op de derde foto: Dit beeld zie je veel in Marokko, veel mannen langs de weg die wachten of niets doen.

Het huis op de rechter foto heeft aan een kant ramen en is daar ook afgewerkt, de andere kanten wachten op ‘buren’/aanbouw en blijft dan ook onbewerkt.


We komen aan in Marrakech en ze hebben overal de vlaggen voor ons uithangen, het is vast feest omdat wij komen.....

Om de 100 meter staat er een militair of politieman (verschillende uniformen) en dus overal vlaggen. De militairen staan met hun rug naar de weg toe, er is er zelfs eentje die heeft uitzicht op een hele grote struik, die heeft de dag van zijn leven denk ik.

Later horen we dat het vandaag een feestdag is voor de Berbers, alleen is het nog niet duidelijk waarom er zoveel militairen op de been zijn, kilometers lang staan ze daar met hun rug naar de weg toe. Af en toe zwaaien we maar, hebben ze even een verzetje.


En nu staan we weer achter de Koutoubia moskee, net als de vorige keer toen we in Marrakech waren maar nu staan we niet meer vlak langs de weg maar op een klein pleintje, ietsjes rustiger. Er staat al een NL camper en Co denkt dat dat misschien wel Jan en Simonne zijn, die we kennen van het camperforum. Ze zijn van de zomer een keertje bij ons geweest omdat ze wat vragen hadden over hun 1e reis naar Marokko.


We gaan op pad naar de stad en lopen langs de moskee naar het Djem el Fnaa plein, het hart van Marrakech met daarachter de medina.

Het is alweer gezellig druk in de stad. Co laat nog even zijn schoenen poetsen, je moet toch netjes voor de kraam langs kunnen, toch?







het plein, nu nog vrij rustig, dat zal vanavond wel anders zijn.


De slangenbezweerder                               hier worden de eetkraampjes voor vanavond weer opgebouwd, gezellig


We nemen weer een heerlijke verse jus d’orange        de terrasjes met uitzicht, hoog boven de mensenmassa


Er zijn hier camera’s te koop die in NL allaaaaaang uit de handel zijn, digitaal? wat is dat?


Cees koopt een leren bodywarmer en later nog een mooie zilveren armband.

Als je hier niet voor een muts kunt slagen, dan lukt het nergens meer, wat een mutsen zeg.

Een sfeervol plaatje ‘s avonds op het plein.


En dan ‘s avonds de gezelligheid van de eettentjes, en allemaal willen ze graag dat je bij hun komt eten want zij zijn de beste. Als je aangeeft dat je eerst wilt kijken dan geven ze het nummer van hun plek en hopen dat je terug komt.

Eentje houdt een menukaart onder mijn neus en zegt alleen: ‘thank you’. Ik zeg terug: ‘you’re welcome’. Hij moet lachen en zegt: ‘thank you for not coming’. Dat is toch lachen, de humor ligt op straat mijnheer Sonneberg.


Je kunt hier op het plein alle gangen eten: er is een apart gedeelte waar je soep kunt eten. Dan ga je naar een andere plek waar je een hoofdgerecht kunt nuttigen. Dan komt er regelmatig een grote handkar voorbij waar allerlei zoetwaren opstaan als nagerecht, je kunt dan een doosje gemixt uitzoeken voor 30DH. De soep kost 10DH voor 3 kommen, dat is € 0,30. En je kunt ook nog thee krijgen, met suikerklonten in het glas van zo’n 7 cm groot.


We schuiven aan in een ‘kraampje’ waar we een omelet kunnen eten en we bestellen omelet met ui en gehakt. De mensen die er al zaten zijn Nederlanders. Co vraagt aan haar: ‘kom je uit Noord-Holland’, ze antwoord bevestigend. Dan vraagt Co of ze uit Avenhorn komt, ze zegt met een verbaasde blik wederom ja. Co zegt: ‘ik ken jou wel’ jij bent er eentje van Conijn en dat klopt dus. Haar ouders kwamen altijd bij ons in de winkel, hoe groot is Marokko nu werkelijk? Mama is 60 jaar en papa wordt het binnenkort en dus zijn ze met hun kinderen een weekje in Marokko. Ze eindigen hier in Marrakech en vliegen morgenochtend weer terug naar Nederland.

Ze vroeg of we al eens in de hamam zijn geweest, dat zijn we niet maar na haar korte uitleg gaan we het zeker proberen. Ze zijn zelf hier in Marrakech in hamam Zioud geweest en dat was erg goed bevallen.

Je wordt eerst helemaal ingezeept en daarna gescrubt. Dan ga je in een stoomcabine en wordt je er om de beurt uitgehaald voor een heerlijke massage.


Heerlijke spiesjes                Soep met houten lepels                   Co in gesprek met zijn ex-dorpsgenoot


links de glazen met munt en grooooote suikerklonten.  Midden de handkar met heel veel zoetwaar.


Na het eten slenteren we voldaan nog eventjes over het plein, ik koop onderweg bij een vrouw met baby op haar rug nog zo’n mooi waxinelichtjeshouder zoals op de rechterfoto a-la Marokkostijl en dan lopen we terug naar de campers, vol van alle indrukken van vandaag.



Coordinaten camperplek Marrakech achter de Koutoubia moskee, geen voorzieningen, 70DH: N 31.62285, W7.99682




verder naar

periode 09


Ga naar ‘Coordinaten


terug naar ‘overzicht




© 2013 Lia Keizer

 

Marokko