Marokko - periode 10 - 1 januari 2014 t/m 4 januari


woensdag - 1 januari 2014 - Safi/Oualidia

Een nieuw jaar voor de boeg, eens kijken wat het ons allemaal gaat brengen. Het begint voor ons goed met mooi weer wel een beetje heiig.

Gisteravond dus laat op de camping aangekomen, zojuist eventjes heerlijk gedoucht. Er is zowel bij de mannen als bij de vrouwen welgeteld één warme douche met een slotje op de deur, het sleuteltje ligt op het muurtje buiten.

Alleen het sleuteltje past niet op de douche deur aan de vrouwenkant. Niet lang getreuzeld, ik heb aan de mannenkant gedoucht, moet kunnen in Marokko....  Het was heeeeerlijk, lekker heet en veel water.


Er staan best wel een redelijk aantal campers op de camping, zo’n stuk of dertien. Er lopen pauwen rond en daar liep ik zonet in mijn pauwenjurk tussendoor. Ik vroeg nog aan de mannetjes of ze hem mooi vinden maar er kwam geen reactie, ze gingen niet zelf pronken.


De mannen zijn bezig geweest met Cees zijn LNB op de schotel want Cees heeft opeens ook geen ontvangst meer. Er komt een Fransman bij met een ladder, hij heeft een meetapparaat maar dat is eigenlijk voor een ‘starre’ schotel, omdat je die zelf moet stellen, onze schotels stellen zichzelf.


Na de middag gaan we rijden, we willen naar Lala-Fatna, zo’n 13 km buiten Safi. Het schijnt daar wel mooi te zijn, aan de zee. Nabil en ook de campingbaas vertelde ons dat je daar niet mag overnachten, toch gaan we er eventjes kijken.

Er is onderweg van alles te zien, veel mensen langs de kant van de weg. Kinderen bieden grote schelpen te koop aan, om de haverklap staan ze er.

We stoppen bij een meisje en al snel staan er 3 kinderen bij het raam en ze duwen allemaal hun schelpen naar binnen en zwaaien met hun schelpenkettingen tegen de camper. Ze vragen behoorlijk geld ervoor dus we besluiten door te rijden, ook omdat de kinderen zowat ruzie krijgen wie er mag verkopen.


En dan ligt er opeens een grote berg grind op de weg want er wordt gebouwd.






mystiek licht


We hebben coordinaten, van Lala-Fatna, via de camperapp maar die kloppen niet, de juiste coordinaten zijn: N 32.397543, W 9.262606.

Het is er inderdaad erg mooi, wat een branding/golven, ontzettend hoog. Ook heel veel ‘lawaai’. Het is ook een bijzonder steile weg aan het eind met een paar zeer scherpe haarspeldbochten erin. Cees rijdt niet helemaal naar het einde toe en parkeert zijn camper in een ruime bocht.

We kijken uit over de golven en maken wat foto’s voor de camperapp.



Co in zijn nieuwe spijkerbroek en trui, staat geweldig toch?


De akkertjes met uitzicht op zee                                           en er is altijd wel wat te zien langs de weg



Daarna rijden we verder naar Oualidia, 51 km verder naar het noorden. Daar hebben we tijdens de vorige reis ook een paar nachten gestaan, dat was wel leuk daar.



Het is er onwijs druk met campers, het rechter gedeelte is gereserveerd voor Franse campers die in groepsverband reizen.


In Oualidia zijn we nog eventjes het dorpje in geweest om wat boodschappen te halen, appels, eieren en yoghurt. Cees ziet bij een Nederlander die ook op het plein staat dat hij de schotel uit heeft staan. Ze gaan even vragen of hij ook ontvangst heeft. De man kijkt naar Cees zijn camper en zegt dat de schotel van Cees te klein is. Makkelijke conclusie maar het klopt niet want de afgelopen reis in Marokko hadden we zelfs tot ver in Marokko nog ontvangst. Het is wel toevallig zeg, dat we allebei geen ontvangst meer hebben.

Morgen gaan de mannen weer verder kijken, dan zetten ze onze LNB bij Cees erop om te kijken of het inderdaad in de LNB zit.


Coordinaten Oualidia, je kunt hier trouwens tegenwoordig ook drinkwater kopen en de overnachting kost 25DH: N32.731823, W9.043508



donderdag - 2 januari - Oualidia

Vandaag hebben we voor het eerst oesters gegeten en ik moet zeggen het smaakte heerlijk, zo uit de schelp alleen met wat citroensap. Het zilte had de oester van nature. Ook iets geproefd dat in zo’n ‘scheermesje’ zit, die zie je op het strand ook wel eens liggen, maar dat was niet zo bijzonder, het had niet echt een smaak.

Ze komen hier met van alles langs, brood, koekjes, tuinbonen, oesters, levende krabben, tong, schol, zee-egels. Er kwam zelfs iemand voorbij met een giga grote paling, die was wel een meter lang, hij verkocht ‘m aan een Fransman. Je hoeft bijna niet meer naar de winkel toe.


Op het linker gedeelte van het plein stonden zo’n 60 Franse campers, die waren vanmorgen om 9 uur allemaal weg. Ook op ons gedeelte reden er heel wat campers weg, het werd helemaal rustig.

Nu staan er op beide gedeeltes weer zo’n 90 a 100 campers, waarvan 98% Frans is, het is dus weer druk. Wij denken dat de grote trek van de Fransen is begonnen. De trek naar warme, zonnige oorden. Dat zijn vaak de campings nog zuidelijker dan hier waar ze dan 1,2 of 3 maanden staan om dan weer terug te keren naar Frankrijk. Ze rijden dan vaak via de snelwegen of de kustweg naar het zuiden, verblijven een aantal maanden en rijden weer dezelfde weg terug. Dat is alles wat ze zien van Marokko, dan missen ze toch wel heel veel.


Ik was vanmorgen op internet bezig toen er iemand op de deur klopte, hij zag dat ik op een Apple computer bezig was en zijn vrouw heeft ook een Apple en had daar een dongle in de usb poort zitten met internet maar ze kreeg het internet niet aan de gang, hoe of wij dat hadden.

We vroegen hem binnen en Co zegt tegen hem: wij zijn bij jou op de camping geweest in Frankrijk. Hij natuurlijk heel verrast, was het Olivier waar we in de zomer van 2010 een gite hadden gehuurd samen met mijn zus en man. Hij en Chantal zijn nu met hun twee kinderen en hond op reis met de caravan daar het voor hun een rustiger tijd is nu.

Chantal kwam later met haar laptop bij ons maar we kregen het toch niet voor elkaar. We konden de INWI dongle niet bereiken om de APN codes in te kunnen voeren. Ze heeft op onze router haar mails bekeken en beantwoord en vanmiddag zijn ze verder getrokken in ieder geval wel met de juiste codes op zak. Ik heb het advies gegeven om nog een keertje naar een INWI winkel te gaan voor verdere hulp.


We luieren wat af vandaag, we hebben tenslotte een vrije dag.... Het is niet zo warm als eerdere dagen en er staat een fris windje dus veel de trui aan vandaag of een vestje.

Het is gezellig druk op het pleintje, er is altijd wel wat te zien, net als dat je onderweg bent in Marokko, je hoeft je nooit te vervelen.



vrijdag - 3 januari - Oualidia

En om 8.30uur komt het zonnetje weer boven de heuvels uit, het wordt weer lekker weer hier, het is al eerder warm dan gisteren, de zon heeft nu al kracht.

We zitten ‘s ochtends lekker in het zonnetje te niksen, de mannetjes komen weer langs met verse vis en brood etc....



Een mannetje zit zijn ‘buit’ uit te zoeken en 20 meter verderop staat er een ‘rijk’ huis



In de loop van de ochtend trekken we de wandelschoenen aan en gaan naar het strand, want er zijn hier ook van die grote golven die kapot breken op de ruige kust. En dat blijft een spectaculair gezicht.



spektakel van moeder natuur


wat strandbewoners



We eten op het strand een heerlijke vers gegrilde tong filet met tomaat en ui. Van te voren spreken we 80 DH af. Als we af gaan rekenen geeft Co 100DH aan de man (het is trouwens een ander als degene met wie de prijs afspraken) en hij blijft met zijn hand op staan om meer te vangen. Maar die vlieger gaat niet op, afspraak is afspraak. Hij roept er (nog) iemand anders bij en uiteindelijk krijgen we 20DH terug. Dan vraagt hij nog om tipgeld maar dat doen we niet, had-ie niet zo raar moeten doen in eerste instantie, het is goed zo.



het ‘restaurant’ met uitzicht op zee


tong, vers uit de zee, gefileerd en gegrild, heerlijk met ui en tomaat


Het water voor het handen wassen en het afwassen van de schalen komt uit de zee, multifunctioneel


Een laatste blik op het onstuimige water                      op de boulevard is een groep jongeren oesters en mosselen aan het eten, verser kan niet


En dan nog eventjes nagenieten in het zonnetje in Oualidia



zaterdag - 4 januari - Oualidia/Souiria Kedima

Vanmorgen lekker rustig aan beginnen, het is wat frisser dan anders vanwege wat bewolking. Maar evengoed een aangenaam temperatuurtje.

Als Cees weer tot de ‘levenden’ behoort gaan we op pad, naar Souiria Kedima. Dat is een camperplek, gevonden in het blauwe boekje van Edith Kohlbach, die opgezet is door een Fransman. Hij is ooit begonnen met wat faciliteiten voor surfers en andere watersporters en heeft langs de boulevard van het plaatsje een aantal parkeerplaatsen gehuurd en die verhuurd hij nu aan camperaars. Als het goed is kun je er douchen is er wc en schoon water.


Allemaal enthousiaste mensen langs de kant van de weg, de man op de tweede foto kwam helemaal speciaal naar de weg gelopen.



Eerst gaan we in Safi naar de Marjane. We komen ook weer door de ‘schelpenzone’, hier staan veel kinderen langs de weg die enorme schelpen verkopen. Ze staan als een standbeeld zo stil met de armen omhoog hun ‘koopwaar’ aan te prijzen.



1e foto: met het hele gezin (pa, ma en kind) op de bromfiets, ook nog een tas onder de arm geklemd

3e foto: we konden zo vanuit de camper een ijsje bestellen maar we hadden geen trek

4e foto: een spookrijder


Als we bij de Marjane aankomen zegt Cees dat Nabil ons voorbij is gereden, geen erg in gehad. Niet erg want we vinden het nog steeds vreemd dat we helemaal niets meer van ze gehoord hebben.

Bij de Marjane op de parkeerplaats gaan we eerst eten, gehakt met uien, knoflook, ei en kruiden. Al heel gauw staat er een oud vrouwtje naast de camper. Rob zal wel zeggen: hoe laat gaan we eten, hij weet wel wat we bedoelen.

Ze was dus aan het bedelen. Nu had ze geluk, we hadden een beetje veel klaargemaakt dus wat we over hadden hebben we in een plastic zakje gedaan en aan haar gegeven. Dan denk je ze zal het wel direct opeten nu het nog warm is maar het ging in haar tas en ze ging vrolijk verder met vragen.



Als we Safi uitrijden kom je door een gebied waar een aantal fosfor fabrieken staan. Eerst kwamen we al langs een visverwerkingsbedrijf, wat een lucht joh. Maar de fosforlucht is vele malen erger, ramen dicht en de luchttoevoer van buiten uitgezet. Wel een mystiek sfeertje maar dat komt door de luchtvervuiling en, eerlijk, door de mist uit zee.

Er valt opeens een motregentje, volgens mij zit Cees te zingen in zijn auto want hij heeft in Oualidia nieuwe ruitenwisserbladen laten installeren. Kwam ook een mannetje voor langs, je kunt hier van alles kopen in Marokko, aan ‘huis’.



Mooie vergezichten, ook door de nevels boven de kust


We komen uiteindelijk aan in Souiria Kedima, een plek op de boulevard direct aan het strand. Er is een grote nieuwbouw tegenover waar we later eventjes doorheen lopen. Een spookstad gelijk, alle huizen staan leeg, wij denken al zo’n jaar of vijf. Er staan ook een aantal mooie, kleurige huizen tussen, geen eentje is hetzelfde. Ook de brede lange boulevard is voor ons een raadsel waarom die zo groots opgezet is met veel verlichting er langs, een prestige object? Weggegooid geld zou ik zeggen maar ja.....

De douches bij de camperplek zijn afgesloten met een hangslot en als de deur later open is nemen we een kijkje. Je moet zelf de geiser aanzetten en het zijn 5 douchebakken naast elkaar in een grote ruimte met daarboven een douchekop, ziet er niet zo geweldig uit, ik ben niet preuts maar in een ruimte die je niet af kunt sluiten douchen..... Of ik moet Co voor de deur zetten. We kijken wel verder we staan hier één nachtje, gaan morgen verder naar Essaouira.



Een spookstadje maar (links) wel mooie huizen, en allemaal anders. Is de middelste geen schatje?


de camperplek in Souiria Kedima                                                 een prachtig uitzicht aan het einde van de boulevard


Coordinaten Souiria Kedima, douche 10DH, wc en schoonwater, de plaats zelf kost 30DH, wordt ‘s avonds opgehaald: N 32.04005, W09.34180




verder naar

periode 11


Ga naar ‘Coordinaten


Ga naar fotoalbum 1

Ga naar fotoalbum 2


terug naar ‘overzicht




© 2013 Lia Keizer

 

Marokko