Marokko - periode 23 - 22 februari t/m 25 februari


zaterdag - 22 februari - Tafraoute

Het is wederom zonnig vandaag en we hebben net even het weerbericht gekeken, we moeten het er maar mee doen; het blijft de komende 1,5 week prachtig weer hier.   :-)


Vanmorgen hebben de mannen een nieuw project opgestart: de garage opruimen van Cees zijn camper.

Hebben we vorig jaar ook gedaan maar er kon toch wel weer het een en ander weg, het leek wel Koninginnedag, zo’n mooie uitstalling.



                              Koninginnedag?                                                meisjes met mooi lang haar                               de ‘ophaal’ mevrouw


Elke dag lopen er diverse oudere vrouwen die van alles ophalen: schillen voor de geiten/schapen, lege waterflessen, brood. Ze vragen ook elke keer om kleding voor hunzelf of de ‘bebe’, of een bonbon/snoepje, of een stylo. En elke keer blijven we vriendelijk en zeggen we: non, sorry.


Na de middag kwam de man langs waarvan we vorig jaar ons zonnepaneel hadden gekocht. Cees had er toen ook een gekocht en hij wil er nu eigenlijk nog eentje bij. Natuurlijk kan dat en een 2 uur later ligt het paneel op zijn dak er bij.

Een overbuurman wilde er ook een dus ze deden leuk zaken. De man had best wel druk werk, vooral nu het drukker wordt met camperaars in Marokko, leuk voor hem, hij levert prima werk.


Vanmiddag proberen we nog weer wat met de schotel, volgens aanwijzingen van Sjef, maar het is weer nul komma nul, geen zenders.

Maandag gaan we weer verder.


En weer gouden medailles voor de mannen en vrouwen in de ploegenachtervolging. Het zal helemaal vreemd zijn als na het weekend het Olympische Spelen boek uit is.



zondag - 23 februari - Tafraoute

Het is wel afzien hier hoor, het is namelijk alweer mooi weer, elke dag is het hetzelfde.....  :-)     Heeeeeeerlijk

Maar het is nu in Nederland ook voorjaarsachtig zagen we op de tv, dus geniet er ook maar lekker van daar in het verre Nederland.


We zaten vanmorgen lekker buiten toen er een jongetje langs kwam om te vragen of we nog een lege waterfles voor hem hebben, helaas niet. Co vroeg waarvoor hij die flessen ophaalde. Voor thuis voor water, voor zijn moeder. Co zei in het NL, dat is lief dat je dat voor je moeder doet, ze begrepen elkaar wel, denk ik.

Toen bleef het jochie nog een beetje dralen en zagen we 2x 5 tenen tevoorschijn steken uit zijn sokken. Co had nog een paar wandelsokken mee die hem te krap zitten dus die gaven we aan hem. Hij trok ze gelijk aan met een grote grijns van oor tot oor. Ik duidde nog aan dat er een R en een L op staan, toen trok hij gelijk de sok weer uit, dacht dat-ie hem verkeerd aan had.

Hij had de sokken aan, trok zijn sandalen weer aan en pakte de kapotte sokken op en liep richting de plaats waar de vuilnisbakken staan. Ik zei tegen Co, zal hij zo goed opgevoed zijn? Ik keek hem door de ramen van de camper na en zag dat hij de sokken in de struik achter de camper gooide, lekker makkelijk toch? Later in de middag zag ik dat de sokken weg waren, er was vast iemand die ze nog kon gebruiken.

De jongen ging er met veel dankjewels van door, volgens mij kijkt hij de hele dag naar beneden, naar zulke mooie sokken.



De sokken in de struiken


Co is ‘s middags voor Nanda, Hannie en Cees in de weer geweest om bij hun ook een losse schotel te plaatsen. Ze zijn zeker nog een maand hier in Marokko en zonder tv leek ze dat toch wel wat lang. Ze zijn naar het dorp geweest voor een schotel (ja, ze zijn hier op zondag gewoon open) en kwamen terug met een schotel en accessoires. De boel werd achter op de camper gemonteerd en uitgeprobeerd. Het lukte niet om ontvangst te krijgen, verdorie.




Vanmiddag hebben we ook onze watertank laten vullen met bronwater. De waterwagen kwam bij Anne en Nel en daarna dus ook even bij ons. Ik mocht geen foto’s maken. Co kwam toevallig net uit het dorp met een schotel en wilde met de telefoon ook een foto maken, maar nee hoor het mocht niet.


Co is later naar het dorp gereden om de schotel om te ruilen voor een grotere want hij vermoed dat de schotel te klein is.

Hij kwam terug en zei: het was echt een dodenrit. Hij ging de klucht af met de schotel in zijn ene hand en zijn andere uiteraard aan het stuur, en toen kreeg-ie toch een jeuk aan zijn oor....


Het liep al tegen 18uur en de dames zeiden, het komt morgen wel. Maar Co zei, we zijn er nu zo dicht bij ik ga nog even door. En nu doet alles het en kunnen ze nog net de sluitingsceremonie zien van de Olympische Spelen.


Toen Co aan het ‘werk’ was heb ik even jeu-de-boule gespeeld met een 5 andere NL camperaars. De mannen tegen de vrouwen. De vrouwen stonden op een gegeven moment 8-2 achter maar we kwamen terug naar 12-8 en de mannen gaven al een paar keer aan dat ze nu toch echt de laatste punt gingen pakken (we gingen tot 13). Toen gooiden wij vrouwen zo goed dat we in 1x met 12-13 wonnen, yes.




En dan is het vandaag dus zondag en dat betekent weer ‘kijkdag’ voor de lokale bevolking. Het is gewoon grappig dat er zoveel mensen uit het dorp vandaan even komen koekeloeren en flaneren.




Toen Co, Cees en de dames naar het stadje waren werd daar druk gewerkt om de boel op te knappen voor de amandelfeesten. Van de week viel ons al op dat in het park alle ‘dode’ bomen werden gekapt en struiken werden weggehaald. Nu waren ze de stenen zitbanken aan het schilderen, en dan op zijn Marokkaans, alleen aan de zichtkant. Ook werden er muurschilderingen aangebracht.





Gezellig samen op de mooie bank                                       de zichtkant                                              de achterkant hoeft niet


En zo is er weer een dag om, we zijn alweer 88 dagen onderweg en de tijd vliegt om.



maandag - 24 februari - Tafraoute

Vandaag begint de dag zowaar bewolkt, dat is al effe terug.

Maar goede berichten in de krant, er zijn in Co zijn geboortedorp weer Koninklijke doelpunten gescoord, goed hoor Pim. Hoop elke maandag wel wat Royale berichten langs te zien komen.


Uit de foldertje dat we ontvangen hebben van Omar begrijp ik dat er gedurende de 3 dagen amandelfeest o.a. producten uit de streek worden gepresenteerd, zoals producten van Argan, amandelen, cactus, saffraan, rozenparfum, dadels etc...

En er zijn optredens van diverse artiesten, of dat overdag is of ‘s avonds, we gaan het beleven.


Nu om 10.30uur komt het zonnetje een beetje door en stijgt de temperatuur. De lucht wordt al een beetje blauwer.

Een half uurtje later is het weer het weer zoals we het de afgelopen dagen gewend zijn, lekker zonnig en een strak blauwe lucht.


Gisteren heb ik een wasje in de week gezet en die spoelde ik vandaag uit en Co haalde het door de centrifuge. Het zal wel drogen.

Er gaat gelijk weer een wasje in de emmers voor morgen.


Om 13uur gaan we met z’n viertjes wandelen, Nanda, Hannie, Co en ik. Cees heeft op dit moment niet genoeg energie en gaat dus niet mee.

We willen een wandeling maken van ca. 12 km langs de blauwe bergen. Anne en Nel hebben een gps track en die laadt Anne even in op onze Garmin, dat wandelt wel zo prettig. Het is wel relaxt lopen als je een route kunt volgen.



Atlas, deze torst een zware rots i.p.v. een wereldbol


Het is een erg leuke wandeling, eerst door een vallei en dan ga je een beetje klimmen. Daarna loop je min of meer op een hoogvlakte en zie je in de verte de blauwe en roze rotsen liggen. Daarvoor buig je linksaf richting Tafraoute.



                  heel veel cactussen                                        een versiering op een muur                                mooie rots formaties







Dit jaar is er voor het eerst een bivac langs de route, toen we in de buurt kwamen zagen we een man aan komen lopen, die wilde waarschijnlijk ons wel in zijn toko hebben. Nu waren we dat van plan, om thee te gaan drinken.

We kregen een rondleiding en mochten de slaaptenten zien, en de wc’s, douches en wasbakken. Je kunt er ‘warm’ douchen, het water wordt opgewarmd door de zon, het zit in een grote kunststof voorraadbak. Dus je moet niet ‘s ochtends denken van ik ga effe lekker douchen, dan kom je van een koude kermis thuis, uh douche. Maar het zag er allemaal keurig netjes uit.






We kregen ook nog een menukaart onder ogen en hebben gereserveerd voor morgenmiddag 12uur. Ze dachten eerst dat het 12 uur ‘s nachts was want ze waren verbaasd toen ze er achter kwamen dat we ‘midi’ ‘s middags wilden. Of we dan wel soep wilden want dat is toch meer iets voor ‘s avonds dachten de mannen. Nee hoor, wij willen ‘s middags wel soep/harira.

Het is 4 km buiten het dorp, dus we zullen een taxi regelen om er te komen, gezellig met z’n vijven.





                                                                                                                                                        Een waterput, wel 20 meter diep


                          Een huis met een paar ramen                  Twee trappen aan elkaar en je komt hogerop, wel een mooi huis in aanbouw


Onderweg waren er rotsen die iets voorstelde, af en toe een beetje je fantasie gebruiken en dan zag je er wel iets in.


                                     konijntjes                                  een havik                     een gezicht                        een gezicht             


                                                        bizar                        Mariabeeld                zomaar                    Pinokkio


                       een leuke ‘afdekdop’ op een trekhaak                een lesauto met twee sturen                      dit hebben we gelopen


Een aantal foto’s zijn gemaakt door Nanda en Hannie, dank daarvoor.



dinsdag - 25 februari - Tafraoute

Om 7.25uur schijnt de zon alweer op de bergen achter ons dus over 20 minuutjes komen de warme stralen op de camper, je kunt de klok er op gelijk zetten. Alhoewel dat natuurlijk elke dag een minuutje eerder wordt.


Vanmorgen hebben de dames een extra zonnepaneel op dak laten plaatsen, de zonnepanelen mijnheer doet goeie zaken hier. Later op de dag zagen we hem bij Ali een paneel plaatsen op de camperbus van een stel Duitse Spanjaarden.

Hij levert goed werk tegen een redelijke prijs: JOUI Mohamed, 06-73219018. Hij komt op meerder plaatsen rondom Agadir. Hij gaf aan veel werk te hebben, er zijn nl. veel campers in Marokko op dit moment, vooral langs de kust en bij Agadir/Taghazout.



Er wordt hard gewerkt


Ondertussen legt Hannie mij uit hoe het alfabet in gebarentaal werkt, interessant


We zouden om 12 uur gaan eten in het bivac maar dat gaan we niet redden. De Marokkanen zeggen als ze een tijd afspreken vaak Inshallah, zoals Allah het wil, dus dat denken wij nu ook maar.


Om 12.45uur lopen we naar het dorp voor een taxi en late ons vervoeren naar het ‘restaurant’. We moeten de chauffeur de weg wijzen want die weet niet waar we heen willen. Maar we komen er, hotsend en botsend.

Hij heeft op de geasfalteerde weg flink de vaart er in, scheuren door de bochten en mindert niet zo heel veel vaart als we op de piste terecht komen.

Alleen als de kuilen groot zijn neemt-ie gas terug.



We kunnen er ruim in want het is een taxi met 3 ‘verdiepingen’ oftewel 3 banken, Nanda ‘ligt’ achterin


Ik had een prijs afgesproken voor de heen en terug reis maar toen we aankwamen gaf hij aan dat dat alleen voor de heenreis was. No way hé?

We komen een andere prijs overeen maar hij komt ons niet ophalen. Hij regelt iemand anders die ons om 15uur op komt halen en die wil dezelfde prijs vangen als hij. Vooruit dan maar, veel te veel maar we betalen het met zijn vijven.




We worden hartelijk welkom geheten door de jonge Marokkanen die het bivac runnen, dat is toch leuk als je zo welkom bent, ze zijn duidelijk blij met onze komst. We hoorden dat het bivac dit jaar voor het eerst daar staat. Dat merk je ook aan het serveren en afruimen, het gaat een beetje stuntelig maar dat heeft ook zijn charmes. Ze doen in ieder geval goed hun best en hebben er duidelijk plezier in.

Af en toe komen ze er bij zitten en vragen vaak of alles ‘good’ is, ja hoor, tres bien.



De soep wordt opgediend


En daarna de tajines, eentje voor ons tweetjes en de ander (groter) voor Nanda, Hannie en Cees, het ziet er allemaal smakelijk uit en ruikt lekker


We starten met harirasoep met linzen, deze keer stevig gekruid met kerrie. Daarna hebben de dames en Cees een kip tajine met groente en wij een tajine met gehakt, ei en groente. Dan fruit van het seizoen en dat is banaan, sinaasappel en mandarijn, lekker sappig. Dan sluiten we buiten in het zonnetje af met thee (zonder suiker) en Marokkaanse traditioneel gebakken koekjes. Ze zijn te koop op de souk van Tafraoute en worden gebakken door de vrouwen van de plaatselijke coöperatie.




Om 15uur komt de taxi voorrijden. Een van de mannen van het bivac vraagt of hij mee mag rijden naar het dorp en neemt zijn fietswiel mee, die moet gemaakt worden. Het is voor Marokkaanse begrippen een lange man en hij zit met zijn hoofd tegen het plafond van de taxi. Deze taxi chauffeur rijdt een stuk rustiger. Maar het is allemaal oud materiaal waar de mannen mee rijden, maar hier voldoet het prima.



Nanda en Co in de kattenbak, Cees voorin en wij met een van de bivac mannen in het midden, hij met zijn hoofd tegen het plafond


In het dorp gaan we nog eventjes inkopen doen want de voorraad kast is aardig leeg.



verse aardbeien en papaya                             vlees van ‘onze’ slager in de hoek                         met de telelens, kon het niet laten


Als we bij de camper aankomen zegt Co: we zijn nog een standaard vergeten te kopen voor de schotel van de dames. De schotel is nu aan de camper gemonteerd maar ze hadden gisteravond weer geen beeld. De schotel gaat door de bewegingen in de camper teveel heen en weer en zakt dan een beetje weg, en dan is het ook weg beeld.

De dames vinden niet dat Co nog een keertje naar het dorp moet gaan, morgen is er weer een dag. Maar Co springt op zijn fiets en is zo weer terug met een standaard voor 30DH oftewel € 2,70.

Cees en Co gaan samen aan de slag en lenen nog een keertje de satfinder van buurman Cor en even later is er weer beeld. Nanda zegt: ik doe de tv niet meer uit hoor.    :-)

We geven ze een dikke knuffel voor het lekkere eten en de gezellige middag en gaan nog even in het zonnetje zitten, denken we. Maar het is half 6 dus de zon verdwijnt zo achter de bergen.


Terwijl Cees en Co aan het monteren zijn komt er een stel Nederlanders aan lopen en de vrouw zegt: wij hebben mail contact gehad met jullie.

En ze stellen zich voor als Wobbie en Wim, laten wij hun nu volgen met hun reisverslag en zij ons dus, leuk hé?

Altijd leuk om even persoonlijk kennis te maken met mensen die je via hun website ‘kent’ of mailcontact mee gehad hebt.

Van de week komen hier ook Thole en Everdien, via hun verhalen zijn wij enthousiast geworden voor Marokko en toen vorig jaar voor de eerste keer in dit land belandt. En ik moet zeggen het Maroc virus heeft toegeslagen en we zijn blij dat er geen pilletjes voor zijn.


Weer een dag bijna om, zo meteen even lekker een yoghurtje, dan redden we het weer tot morgen.


We krijgen zojuist een mailtje van Wilfried en Ria, ze komen morgen weer naar Tafraoute, tenminste als er plek is. Natuurlijk is er plek, anders jagen we gewoon een paar mensen weg.    :-)

Leuk dat we ze nog weer een keertje gaan ontmoeten hier in Marokko. Om in herinnering te brengen, Wilfried en Ria van de geel/blauwe Burton.

Ze komen ook de amandelfeesten meevieren en gaan maandag weer terug naar Taghazout want er zijn kastdeurtjes in de maak voor de camper en die zijn maandag gereed. Gelukkig hoeven ze nu niet een hoge pas over met kans op sneeuw, zoals de eerste keer dat ze hier aankwamen.

Het wordt de komende dagen 21 a 22 graden, lekker zonnig en warm.



Op deze foto is het leeg in de achtergrond, nu staat het helemaal vol met campers


Hannie en Nanda, dank voor de uitnodiging, het lekkere eten en de gezellig middag.




verder naar ‘periode 24


Ga naar ‘Coordinaten


Ga naar ‘verlenging visum Marokko


Ga naar fotoalbum 1

Ga naar fotoalbum 2

Ga naar fotoalbum 3


terug naar ‘overzicht




© 2013 Lia Keizer

 

Marokko