Marokko - periode 26 - 6 maart t/m 9 maart



donderdag - 6 maart - Tafraoute

Vandaag was het weer eens een dag met ‘projecten’

Cees wil graag aan de binnenkant van zijn voorraam een gordijn, dan kan hij het gordijn tussen zijn cabine en leefruimte open laten, dat oogt ruimer. Wij zeiden al, als het dan zo ruim toont denk je straks nog van; nu is er wel plaats voor een vogeltje.   :-)

Maar daar hoeven we niet bang voor te zijn, zegt-ie, hij heeft het wel goed zo.



Er wordt druk gemeten, geknipt en gepast


het plan-de-campagne en de hulpmaterialen


Cees heeft een lap stof en de mannen gaan in de camper de boel opmeten. De lap stof wordt uitgespreid op de grond en alles wordt uitgetekend en gemeten. Dan gaat de schaar erin, de knoopsgaten worden erop getekend en dan gaan de mannen op de fiets naar het dorp om de stof te laten lokken, om rafelen tegen te gaan en om er knoopsgaten in te laten maken. Tegen de avond mogen ze het weer ophalen.

In feite hebben ze vanmorgen het voorspel (met speldjes) gedaan voor het naaiwerk van vanmiddag.   :-)


Nu de fiets eraf is gaan de mannen delen van de fietsendrager opschuren en in de menie zetten om roesten tegen te gaan.


Co heeft in onze camper de receiver anders opgehangen zodat hij gemakkelijker bij de onderkant kan komen.

Hij heeft ook nog een stekker gemaakt aan een draad zodat we een verlengsnoer hebben voor de wasmachine.


In de loop van de middag wordt de omgeving in de verte steeds waziger, een en al stof hangt er in de lucht.

Zie het verschil met vanmorgen, middels onderstaande foto’s.



‘s ochtends rond 11 uur


‘s middags rond 17uur


De bergen rondom zijn zowat niet meer te zien


De dames, Nanda en Hannie, zijn vanmorgen vertrokken. We hebben eerst nog even samen koffie/thee gedronken.

We hebben gisteren een paar foto’s af laten drukken waar we met z’n viertjes en vijven opstaan, van tijdens het wandelen en het eten van van de week, kunnen ze af en toe aan ons denken.

Even een dikke knuffel gedaan en afgesproken dat we elkaar over ca. 2 weken weer zien in Marrakech, gaan we daar samen de bloemetjes buiten zetten en de stad verkennen.

Nanda en Hannie gaan via de kust naar Essaouira en dan dwars over naar Marrakech.

Ons plan is via Tata, Tazenakht, Taliouine en dan op een gegeven moment de R203 via de Tizi-n-Test pas naar Marrakech.


Dat was trouwens nog grappig, Co en Cees hadden achter in de camper van de dames een voorziening gemaakt om de losse schotel klem te zetten tussen twee u-profielen.

Vanmorgen zeiden ze dat het niet past en dat ze de schotel niet vast konden krijgen, het past niet meer.

Dat willen de mannen natuurlijk eventjes zien. En inderdaad boven de schotel is ruimte dus wordt-ie niet geklemd. Ze zetten het bovenste profiel wat lager en willen de schotel er weer tussen zetten. Krijg nou wat, nu past-ie er niet meer tussen. Ze beginnen zowat aan hun kunne te twijfelen.

Dan draaien ze de schotel wat en hij wordt steeds kleiner. Wat blijkt, de schotel (ook die van ons) is ovaal i.p.v. rond, nooit geweten. Uiteindelijk past de schotel dus wel tussen de u-profielen en kan niet meer rammelen onder het rijden.


Tegen 10 uur zijn ze weg gereden en we zwaaien ze uitbundig uit en zullen vast binnenkort wel weer wat van ze vernemen via de mail.



vrijdag - 7 maart - Tafraoute/Igherm

Vanmorgen kregen we een mailtje van Nanda en Hannie, ze staan in Tiznit en op een vrije plek. Een plek waar wij vorig jaar ook wilden staan maar toen hoorden we van andere camperaars (die daarna een voor een wegreden) dat je daar niet mag overnachten. Wij zijn toen ook weg gegaan. De dames trekken zich nergens iets van aan en gaan gewoon staan.  :-)  Is ook een manier toch?


Vandaag vertrekken wij van hier na 44 nachten Tafraoute, we hebben nog nooit zolang ergens gestaan. Maar het is ook zo’n leuke plek, het was gewoon genieten hier. Er gaan trouwens veel mensen weg vandaag maar er komen ook weer nieuwe camperaars bij.

De plek van Nanda en Hannie was gistermiddag alweer bezet en zo zal ook onze plek weer nieuwe banden voelen.


Terwijl wij aan het inruimen zijn, Co haalt eerst de hele garage leeg en zet alles opnieuw er in, inclusief de fietsen, komen mensen afscheid nemen: Anne en Nel, Johan en Ria, Thole en Everdien (die gaan niet weg maar gingen naar het dorp) en Cor en Hannie (gingen ook niet weg maar gingen fietsen). Om 11.30uur gaan we van start.


Het plan is om naar Tata te rijden, dat schijnt wel een mooie route te zijn, we gaan het ervaren. We willen daar op camping Hayat gaan staan, een nieuwe camping die wel mooi is, volgens de beschrijving van Edith Kohlbach. Daar willen we een paar stoofpotjes en misschien soep gaan maken en dan weer wecken in potten, voor de rest van de reis.



        af en toe is er ook nog een weg tussen de gaten                   een soort venkel                                             mooie vergezichten


De weg naar Igherm is voor een heel groot deel slecht tot zeeeer slecht, wat een gaten in de weg, soms is er zelfs geen weg meer.

Maar het landschap maakt veel goed, want het is wonderbaarlijk mooi.

Eerder hebben we vanaf Taroudant naar Tafraoute een andere route gereden, daarvan was de weg heel goed maar het landschap werd op een gegeven moment een beetje eentonig. Deze kant om is erg mooi.



even lunchen met een prachtig uitzicht



Onderweg stoppen we even om te eten, er staat veel wind maar de zon is lekker warm en we genieten van het mooie uitzicht.

Daarna is de weg goed, zelfs twee banen dus we hoeven niet meer de kant in als er een tegenligger komt, maar het is trouwens erg rustig op de weg.






Zo rond 15uur komen we aan in Igherm, dan is het nog ca. 90 km naar Tata. We overleggen met Cees en besluiten om hier een overnachtingsplekje te zoeken. Er is een groot plein en we zetten de camper hier even neer om de omgeving te verkennen.

Een straatje er achter ziet er wel aantrekkelijk uit, langs een muur zouden we kunnen staan maar we lopen nog eventjes verder en komen dan een stoffig pleintje tegen achter een paar huizen en naar we denken een bibliotheek en daar besluiten we om straks de campers neer te zetten.






We lopen het dorp in en er zijn ook winkeltjes met babouchka’s (slofjes) en heren sandalen etc. Co wil graag nieuwe sandalen want die hij nu heeft (vorig jaar in Portugal gekocht) is het voetbed van kapot. Bij het derde winkeltje vindt hij sandalen die lekker zitten, maar de eigenaar is er even niet, volgens de buurman is hij er over 10 minuutjes weer.

Dan lopen we eerst nog even verder. Er is in het dorp niet zoveel te beleven maar dat kan komen omdat het vrijdagmiddag is, gebedsdag.










Er is een oud mannetje bezig met een grilletje en hij komt speciaal voor ons even uit zijn toko. We vragen waar we thee kunnen drinken en dat kan bij het plaatselijke hotel, op het terras in het zonnetje. Eerst lopen we nog even naar de schoenenwinkel en de eigenaar is gearriveerd.

Bij het hotel neemt Cees koffie maar die is niet echt lekker, wij nemen muntthee, die smaakt prima. Op een gegeven moment lopen er twee jongens langs in voetbalkleding en ze dragen twee kleine doeltjes met zich mee.

Als we klaar zijn met thee drinken komt er een jongen aanlopen, hij vraagt of de campers van ons zijn. Ze willen nl. voetballen op het plein en dan staan de campers in de weg, geen probleem hoor, we komen eraan. Grappig, hij wist precies waar hij moest zijn, volgens ons komen er niet zoveel toeristen in het dorp, wel zullen er veel campers door het dorp rijden op weg naar allerlei windrichtingen.



                                                           onze ‘camperplek’ in Igherm


We rijden de campers naar de plek die we op het oog hadden en daarna gaan we terug naar het plein en vraagt Co of hij mee mag doen, dat mag.

Eerst bij de ene ploeg en als ze van speelhelft wisselen mag hij bij het andere team meedoen.

Als de zon weg is vragen we of Co wil stoppen met voetballen want het wordt frisser en we krijgen trek in eten.



                 twee verschillende schoenen maar voetballen als de beste          Co in actie, het gaat er flink aan toe hoor, maar wel sportief


En er is publiek, zowel mannelijk als vrouwelijk, de vrouwen iets meer op een achterafje, de mannen zitten op de plaatselijk fontein


Igherm is een stoffig plaatsje maar ze hebben een prachtig gemeentehuis met een hele mooie houten deur. De mensen zijn hier ook heel erg vriendelijk, het zijn Berbers, en die zijn in het algemeen vriendelijker dan Arabische mensen, althans dat is onze ervaring.







Prachtige details, ook in het houtsnijwerk op de deuren


We gaan even wat warmere kleding aantrekken en lopen dan naar het oude mannetje met de grill. We moeten vlees kopen bij een slager en dan gaat hij het bereiden voor ons. We komen bij 3 slagers en niemand wil ons vlees verkopen voor de grill, vreemd hoor.

We lopen naar het grill mannetje en die zegt dat we bij de slager naast het hotel vlees moeten halen, dus zo gezegd zo gedaan. We kopen gehakt en heerlijk gekruide, vette worstjes. De grill mijnheer heeft voor ons nog spiesjes. We halen bij de groenteboer tomaten en uien en even later zitten we lekker te smikkelen. Totale kosten: 117DH/€ 10,50.




Igherm, achter een paar huizen, op 1730meter hoogte, geen voorzieningen, coordinaten: N 30.086438, W 08.458815



zaterdag - 8 maart - Igherm/Taliouine

We hadden een rustige nacht maar werden wel al om 5.45uur gewekt door de muezzin, hij stond zo’n beetje naast onze camper hadden we het idee. ‘s Middags vroegen we aan Cees of hij ook al zo vroeg wakker was van het gezang maar hij had niets gehoord. Wij schoten allebei in de lach, meen je dat nou? Nou, toen hij even nadacht had hij wel ‘iets’ gehoord, tjonge, wij zaten zowat rechtop in ons bed.

We zijn daarna weer in slaap gevallen en we waren er helemaal laat uit voor ons doen.


Gisteravond had ik nog eventjes op de kaart gekeken en ons verslag van vorig jaar geraadpleegd maar we hebben de route via Tata vorig jaar al gereden dus we stellen de plannen bij, dat is het mooie van plannen maken, je kunt ze altijd weer aanpassen/veranderen.

We besluiten om vanuit Igherm naar Taliouine te rijden, op de kaart een witte weg met in het midden een streepje (op de kaart dan he) maar ik heb een paar verslagen gelezen en daarin wordt de R106 als een goede weg aangeduid, zelfs met twee rijbanen. Dus geen in-de-kant-duikerij.





Het werk wordt vooral door de vrouwen gedaan


We hebben geen spijt van de route, die is bijzonder mooi. Heel veel tekening in de bergen, mooi lijnenspel en prachtige kleuren.

We rijden op een gegeven moment op 1860 meter hoog. En het kan nog zo leeg zijn het landschap altijd zie je in de verte wel weer een dorpje, of je rijdt er doorheen. En je ziet er bijna geen mens op straat.

Na elke bocht heb je weer een ander uitzicht, laat de foto’s maar voor zich spreken.








Het is op veel plekken ook heel erg groen, veel bomen en veel akkertjes waar het jonge groen op begint te komen, een vruchtbaar gebied.

De weg is wel goed te noemen, alleen de delen waar de rivier de weg kruist of waar er water uit de bergen komt is de weg ruw en moet je er langzaam overheen rijden. Op een gegeven moment is er zelfs een weghelft verdwenen in de diepte.








De mensen, vooral de vrouwen, dragen hier weer kleurige kleding. Dat is heel wat anders dan alle zwarte kleding in Tafraoute. Wij vinden dat zelf wel mooier, de kleurige geklede vrouwen. Er zijn ook veel mensen langs de weg. Bijna aan het einde, vlak voordat we de N10 richting Taliouine opdraaien zijn er vrouwen van alles aan het plukken langs de weg. Het is bijzonder rotsig dus er groeit niet veel maar dus toch iets wat ze kunnen gebruiken.






In Taliouine zetten we de campers aan de kant en gaan boodschappen doen: 2,5 kilo gehakt, 1,5 kilo suddervlees, een zootje botten voor de soep en heel veel groente voor de stoofpotjes en de soep. De slager vroeg nog een keertje of het echt 2,5 kilo gehakt moest zijn. Hij denkt ook, straks heb ik zoveel gemaakt en moeten ze het niet hebben. Maar echt waar, we willen inderdaad zoveel vlees.

Bepakt en bezakt rijden we weer verder en na 3 km komen we aan op camping Toubkal. Daar gaan we op stroom staan zodat we de weckpan kunnen gebruiken. Eerder hebben geweckt met de grote pan op het vuur maar dat werkte niet prettig en het kost veel gas.

De komende twee dagen staan in het teken van koken, eten maken voor de komende weken, lekker hoor.







Het is nu 17.15uur en het ruikt al heerlijk, er staat nu een rode kool stoofotje te pruttelen. Rode kool kun je hier in de dorpjes nergens kopen, wel groen kool en boerenkool. Jos heeft voor ons vorige week twee rode kolen meegenomen. Een helft van een van de kolen is voor Cees, kan hij ook eens wat anders eten, want de keuze in groente is niet zo enorm veel.



Een bijzonder groene oase, zover het oog rijkt                         hier was het wasdag, met de bijbehorende ‘drooglijnen’ uh struiken


Cees en Co gaan de camping verkennen, kijken waar het afval heen mag, waar de douches zijn, waar het potje geleegd kan worden etc.

Dan komen ze Thole en Everdien tegen, die zijn vandaag in een keer van Tafraoute naar hier gereden. Morgen gaan ze weer verder, ze gaan naar de nomaden feesten in Mhamid.


Taliouine, camping Toubkal, alles aanwezig, 60DH + 20DH voor stroom, coordinaten: N 30°31’21”, W7°53’37”



zondag - 9 maart - Taliouine

Vandaag wordt een ‘werkdag’, op de planning staan: soep maken en wecken, rode kool wecken, de was doen. We waren er op tijd uit, we liggen er ook alle dagen op tijd in dus we maken wel onze uurtjes.


Als we de groente fijn gesneden hebben en toegevoegd hebben aan de soep en het alleen nog hoeft te sudderen is het gas op, echt op dus, nul-komma-nul. We kijken er van op dat het op is. We dachten een gasfles van Cees te kunnen gebruiken om in ieder geval de soep af te maken maar dat ging niet lukken. Toen hebben de mannen een gasfles losgekoppeld en zijn ze bij de patron van de camping gaan vragen of hij een oplossing heeft. Want op de Marokkaanse gasflessen zit een kortere schroefdraad dan op onze LPG flessen.

Ze kijken er naar en adviseren dan om naar het dorp te gaan. De mannen nemen een gasfles mee en een stuk slang en gaan met Cees zijn camper op pad. Het is zondag maar hier zijn op zondag ook alle winkels open.

Ze komen terug met een gasfles en als het goed is moet die het gaan doen. En eventjes later kan de soep verder sudderen.


Dat wordt een latertje vanavond want we willen wel nog e boel wecken als het nog heet is, dat is het gemakkelijkst.


Heb vanmorgen nog wel een paar foto’s gemaakt van de omgeving, we hebben deels ene mooi uitzicht het dal in, richting Taliouine.








Vandaag is de geboortedag van Co zijn vader, die zou vandaag 100 jaar geworden zijn. De broers en zussen van Co met aanhang staan daar vandaag bij stil middels een mis in de kerk, een bijeenkomst op het kerkhof bij het graf en dan een samenzijn in een cafe waar ze na een wandeling een winterbuffet gaan genieten. Dan eten ze bijvoorbeeld zuurkool, boerenkool, grauwe erwten met spek, etc.....


Er is een iPhone geregeld zodat we op het kerkhof via FaceTime mee ‘stil kunnen staan’ bij het feit dat vader vandaag 100 jaar zou zijn geworden. Er is een mooi boeket gemaakt door Lida en Suzan doet een mooi woordje over het verloop van het leven van vader Keizer. Later op de middag, na de wandeling, komt er nog een verbinding tot stand (geregeld door Dick, dank daar voor) en genieten we nog even mee van een paar leuke toespraakjes. En dan kregen we zojuist nog foto’s toe gemaild van vanmiddag, erg leuk allemaal en fijn dat we er zo toch een beetje bij konden zijn.






verder naar ‘periode 27


Ga naar ‘Coordinaten


Ga naar ‘verlenging visum Marokko


Ga naar fotoalbum 1

Ga naar fotoalbum 2

Ga naar fotoalbum 3

Ga naar fotoalbum 4


terug naar ‘overzicht




© 2013 Lia Keizer

 

Marokko