Marokko 2014-2015 -  periode 34   -  25 maart  -  28 maart



woensdag 25 maart - Algeciras (S)

De overtocht is gisteren prima verlopen, een rustig zeetje en we vertrokken redelijk op tijd. Het was donker toen we in Spanje aankwamen dus we zijn naar de Lidl in Algeciras/Palmones gereden. Daar stonden al een paar campers, het waren er maar zo’n stuk of 50, dus hier stonden we zeker niet alleen.


De nacht viel ons erg mee, je hoort in de verte wel de auto’s op de snelweg maar het was niet storend.


We blijven een nachtje in Algeciras, niet helemaal vrijwillig het liefst willen we verder reizen maar we hebben hier een garage gevonden die onze band kan repareren. We zetten de camper op de poten (toch wel handig dat we ze eronder hebben laten monteren) en het wiel wordt er onderuit gehaald. In een bak met water blijkt dat het lek niet in de band zit maar in de velg, wat verrassend.


Ze willen als lapmiddel een binnenband in de band zetten zodat we naar NL kunnen rijden om daar het probleem te kunnen laten verhelpen. Maar dat willen wij niet, we houden niet van lapmiddelen. Via Google translate kunnen gelukkig redelijk communiceren met elkaar, ze spreken nl. alleen Spaans en wij alleen ‘si’ en ‘non’. We vragen of er een Fiat dealer in de buurt zit, en jawel, op ca. 20km afstand richting Gibraltar zit een Fiat garage. Met de camper van Nanda en Hannie rijden we daar naar toe. Gelukkig spreken ze daar wel Engels en we kunnen het probleem uitleggen. Ze vragen naar onze kentekenpapieren, laten we die nou net niet bij ons hebben, ze liggen in de kluis van onze camper. Maar gelukkig biedt internet uitkomst, ze brengen ons kenteken in en voilà alle gegevens staan op het scherm, inclusief het benodigde chassisnummer.


Ze bestellen een nieuwe velg voor ons en ‘manãna’ tussen 8 en 11uur kunnen we de velg afhalen dan kan de garage in Palmones alles afmonteren. De monteur van de Fiat garage had dit nog niet eerder meegemaakt dat een velg binnen de drie jaar al lek is. Maar dat zien we in NL wel weer hoe we dit ‘varkentje’ gaan wassen.


Bij terugkomst gaan Nanda en Hannie met hun camper naar de tegenoverliggende Mercedes garage, want hun deurvergrendeling werkt niet prettig meer. Nanda moet wel 7x een handtekening zetten voor van alles en nog wat voordat er überhaupt maar iets gedaan wordt. Uiteindelijk wordt er middels een computerprogramma gekeken naar het probleem. Er moet een nieuwe stang in de deur begrijpt ze en het moet besteld worden en het komt morgen om 8.30uur binnen, ze zullen er ca. 2 uurtjes mee bezig zijn. Nou, dat moet dan ook maar gebeuren, we moeten toch al wachten.


Wij parkeren onze auto voor de deur van de garage want nadat de monteur de band heeft opgepompt horen we lucht ontsnappen. Dus we kunnen wel terug rijden naar de parking bij de Leroy Merlin maar dan kunnen we morgen niet meer terug rijden naar de garage. Een bijkomend voordeel, we hebben hier internet van de garage.  ;-) We staan wel een stuk dichter bij de snelweg maar we moeten het er mee doen, het is even niet anders.


Het is lekker zonnig weer maar er waait wel een koude wind.


Vanmiddag hebben we wat rondgelopen en gewinkeld bij outlet winkels. Er is een giga pand van de Factory maar er is maar een winkel in die open is, de rest is allemaal gesloten of ze zijn nooit geopend geweest, een triest gezicht. Verder zitten er hier grote winkels: Mediamarkt, toys-n-rus, C&A en nog een paar andere grote jongens. Ik koop een paar t-shirtjes en een lange broek evenals Nanda.


De meeste campers hebben een basis van Fiat, Ford of Mercedes.

In Algeciras/Palmones zit een Mercedes garage en een bandenreparateur: N 36°10’50”, W 5°26’37”

In de richting van Gibraltar vind je een Ford garage met daar tegenover een vestiging van Carglass: N 36º11’04”, W 5º20’58”

En daar zit ook een Fiat garage: N 36°11’05”, W 5°20’58”


Rond 19.30uur komen Hannie en Nanda ook bij ons staan, de bedrijven zijn dicht dus er is ruimte genoeg om te parkeren. Nanda vertelt dat toen ze bij de Leroy weg wilden rijden dat een NL vrouw naar ze toe kwam. Ze dachten eerst dat er iets aan de hand was maar de vrouw zei: jullie kennen ons niet maar wij jullie wel, via de keizersreizen.nl. Grappig he, we worden helemaal nog bekend. Helaas had Nanda geen naam gevraagd, maar bij deze de groetjes terug van ons.





donderdag 26 maart - Algeciras (S) - Castro Marim (P)

Vanmorgen vroeg kwam het pakket voor Hannie en Nanda al bij de Mercedes garage binnen en rond 8.30uur ging hun camper naar binnen voor reparatie, zo rond 10uur was het al gepiept. Toen zijn we gelijk naar de Fiat garage gereden waar we om 10.30uur aankwamen. De velg was er nog niet, over een half uurtje werd er beloofd.


We zijn nog maar even aan de wandel gegaan en kwamen langs een kerkhof. Dat is altijd interessant om te zien, het is een compleet andere beleving als in Marokko waar er ‘groentebakken’ (niet respectloos bedoelt hoor) zijn en natuursteentjes als graf aanduiding. Hier in Spanje doet men dat iets anders. Het is een wand waar een overledene in wordt bijgezet. Maar er zijn ook praalgraven voor de hele familie.






We bezoeken ook nog twee Chinese bazaars, de eerste is ontzettend rommelig en een beetje deprimerend. De tweede ziet er een stuk beter uit. In deze winkeltjes is werkelijk van alles te koop en je verbaasd je over de prijzen, net zoiets als bij ons de Action. Gisteren hebben de meisjes nog twee stoeltjes gekocht voor als we tussendoor eventjes buiten willen zitten, dan hoeven ze hun grote stoelen niet helemaal uit te pakken om te gebruiken.



rechts: een heuse hondenjas van prachtig rood leer, even later komen we buiten een ‘aangeklede’ hond tegen


Als we terug komen bij de Fiat garage is de velg binnen gekomen dus we nemen hem over en rijden terug naar de bandenreparateur in Palmones. Die pompt onze band op want die is compleet leeg. We rijden naar binnen en binnen een kwartiertje hadden we weer vier wielen onder camper, alle vier heel deze keer. Even alle banden weer vol met lucht, even als de banden van Hannie en Nanda en we kunnen weer ‘en route’. Maar eerst nog even in Los Barrios onze gastanks volgooien, we hadden in ieder geval genoeg gas in Marokko.



nee, dat wiel is een beetje te groot voor ons


We rijden in een keer door naar Portugal, via Sevilla en Huelva. Om 18.30uur komen we daar aan, in Castro Marim, een alleraardigst plaatsje dicht bij de kust. Daar is een gratis camperplek, die is vol dus we rijden een ietsje verder naar de parking bij het voetbalstadion. Daar staan ook al heel wat campers maar er is nog plek in de herberg.



links: een paar gigantische ossen voor de wagen - rechts: we zijn weer in Spanje, de stier is weer in zicht







Het was vandaag zonnig maar ook met bewolking tijdens de rit van zo’n 330km. We hadden onderweg in ieder geval prachtige wolkenluchten.









en dan zijn we in Portugal, in Castro Marim, ze zijn druk aan het jeu-de-boulen





vrijdag 27 maart - Castro Marim (P)

We overnachten weer in Castro Marim maar zijn vandaag in Vila Real de San Antonio geweest, een leuk plaatsje om door heen te wandelen en er is een Chinese winkel, met wat luxere kleding voor een leuke prijs.


Eerst wandelen we in Castro Marim door het dorpje naar het fort boven het dorp, vandaar hebben we een leuk uitzicht over de omgeving. We zien beneden ons de camperplek en zien ook dat het voetbalstadion een ‘grasmat’ heeft van zand. Aan de andere kant van het dorp liggen de zoutpannen, er is een open verbinding met de zee. In het dorp wordt ook ongeraffineerd zeezout verkocht, maar onze voorraad is nog voldoende en thuis hebben we nog genoeg staan.



links: in het midden zie je de camperplek - rechts: en kerkhof met de grafmuren


links: de zoutpannen - rechts: zes kooitjes met kanariepietjes


Ook gaan we bij de bibliotheek internetten, we moeten 10 minuutjes wachten voordat we naar binnen mogen maar buiten is er ook al een verbinding. De mevrouw van de bieb moet lachen als ze de deur op komt doen, die ‘toeristi’ ook, zegt Co lachend, ze moet er ook wel om lachen.




In Vila real gaan we boodschappen halen bij de Lidl, er staan heel wat campers op de parkeerplaats. En het grappige is, er hangt een grote plaat aan de muur van de winkel die camperaars in vier talen welkom heet, zo voel je je wel welkom hier.




Twee jaar geleden hadden van Lyca mobile onbeperkt internet dus we gaan op zoek naar Lyca mobile. Het winkeltje waar we het toen hebben aangekocht bestaat nog en ze hebben inderdaad een sim kaartje van Lyca maar de opwaardering verkopen ze niet. Daarvoor moeten we naar een andere winkel. Maar het is ons niet duidelijk of je nu een opwaardeerkaartje koopt voor de telefoon en dat daar automatisch internet bij zit. Dus weer terug naar de 1e winkel (die van de simkaart) en hij weet ook niet dat gaat.


We gaan terug naar het terras waar we eerder thee hebben gedronken, en heel zondig een heerlijk gebakje hebben gegeten. Daar hadden we gratis wifi, nu hebben we op het bankje ervoor even geprobeerd om op te zoeken over Lyca maar we komen er niet uit.


De man van de 1e winkel gaat met ons mee naar de 2e winkel en uiteindelijk hebben we de juiste opwaardeerkaart: internet met referentie. De referentie is het telefoonnummer van je simkaart. Nu moeten we *139*2035# bellen met het simkaartje in een telefoon, oké dat is te doen. We zijn een hele tijd verder maar we komen er wel.




Als we bij de campers terug komen gaan we het gelijk even proberen en het werkt.


We rijden terug naar Castro Marim om daar te overnachten, op een andere plek als gisteren want morgen is er markt en dat is o.a. op de camperplek. We bellen het *139* nummer maar voordat ik daar mee klaar ben krijgen we al bericht dat alles goed is. Als we aan het internetten zijn krijg ik bericht dat het ‘credit’ verlopen is, wat nu weer? Ik bel alsnog *139* maar krijg een Portugese tekst waar we niets mee kunnen. Morgen eerst maar eens bij de bieb internetten en die tekst vertalen, misschien komen we dan verder. Anders rijden we terug naar Vila Real om te kijken of ze ons verder kunnen helpen, to be continued.


We zitten nog even lekker buiten in het zonnetje, het is in de loop van de dag prachtig weer geworden en zelfs erg warm, als er een man komt vragen of we hier blijven overnachten. Dat is wel de bedoeling. Hij vertelt dat er zondag een mountainbike evenement is en dat ze daarvoor het parcours uit gaan zetten. Geen probleem hoor, en zondag zijn we allang weer weg. Weer even later komt er een aardbeienverkoper aan de deur, ze zien er erg lekker uit dus we kopen een kistje.







zaterdag 28 maart - Castro Marim (P) - Mina de Sao Domingos

In Portugal is het een uurtje vroeger dan in NL. We zijn vroeg op na een rustige nacht en als we Nanda spreken blijkt dat er een vrij wifipunt is waar zij gebruik van hebben gemaakt. We gaan gelijk even de tekst vertalen die we op de telefoon kregen om Lyca te activeren. Daar komen we niet verder mee, na het *139* gebeld te hebben moet je een 1 ingeven om te bevestigen. Maar dan gebeurt er verder niets, in ieder geval kunnen we nog steeds niet internetten. Het is nu 8uur in Vila Real en dan zijn de winkels nog niet open. We gaan op pad en hopen onderweg een Lyca punt tegen te komen.


Ik heb een kronkelroute ingebracht in TomTom naar Mina de Sao Domingos via Mertola. We rijden over allemaal kleine weggetjes door een mooi groen landschap. Het wemelt er van de cistus rozen, overal zie je witte stippen in het landschap. We zien veel ooievaars op hun nest, bloeiende weides, maar niet zoveel koeien en schapen buiten terwijl het wel heel groen is.











links: mooie kunst op een rotonde, gaas opgevuld met keitjes - veel sinaasappelbomen zien we op onze route en wandelbordjes







Als het thee tijd is stoppen we langs de weg bij een paar huizen. Als we buiten zitten komt er een oud mevrouwtje om de hoek kijken. Ze lacht naar ons en ik loop naar haar toe om haar een hand te geven. Dat vind ze wel leuk, even later komt ze weer terug van binnen en overhandigt ons een fles rode wijn uit deze streek. Ze loopt weer weg en komt terug met een kurkentrekker, Co moet hem gelijk open maken.


Ze is nogal heen-en-weerderig en komt met een stel sokken naar buiten en gaat ze op het wasbord wassen. Co maakt een filmpje van haar en wat foto’s en ze vindt het allemaal geweldig en straalt haar tandeloze lach, ze voelt zich waarschijnlijk net een filmactrice. :-) Hannie haalt ook een paar sokken uit de camper en wast gezellig met haar mee.



rechts: na het douchen heeft Hannie haar nieuw gekochte jumpsuit aan, het staat haar prachtig, bloos-bloos



Wij geven het vrouwtje een rode kool en een paar aardbeien, ze staat helemaal te glunderen.


Ze heeft ook nog buurtjes, een echtpaar, ook oud en bejaard. De man loopt naar de voorkant van de huizen en haalt een ezel op om hem in de wei te zetten. Co zegt: ze is drachtig he, middels gebaren. Uit de woorden van de man kan Co opmaken dat de ezel een keertje van huis was weggelopen en later bleek waar ze geweest was dus binnenkort is er gezinsuitbreiding. De vrouw van deze man loopt met een parapluutje tegen de zon. Ze is een beetje slecht ter been en ondersteunt zichzelf met een bezem.



foto 1 en 5: dit soort tafereeltjes zie je regelmatig boven de deuren - 2e foto: met paraplu en de bezem als ondersteuning

4e foto: even de pas gewassen sokken aan de lijn ophangen


Het ezeltje krijgt eerst nog lekker wat water voordat het de wei in gaat


Er is een waterpunt, zo’n drinkfonteintje. Nanda heeft twee slangetjes in verschillende diktes en eentje past over het spuitmondje. We vullen middels de gieters onze watertanks en we gaan alle vier even in onze camper douchen, lekker hoor. Dan blijven we hier ook nog maar even om te eten.


Voordat we wegrijden moeten Co en Hannie nog eventjes met het echtpaar meelopen. Ze lopen naar een ander huis en daar staan sinaasappel- en citroenbomen. Ze krijgen allebei vier citroenen en een aantal sinaasappels. Als Co aangeeft dat hij zo genoeg heeft, handenvol wijst de man naar Co zijn broekzakken en ook die moeten vol. Wat een lieverds he, ze geven het zomaar allemaal mee.



we krijgen sinaasappels en citroenen mee en dan gaan we weer en route - het wit en oranje steekt prachtig af tegen de blauwe lucht


In Mertola tanken we diesel en zetten de auto’s op de parkeerplaats neer om door het dorp te wandelen. Het is inmiddels 28,5º dus best wel warm, maar we klagen niet hoor. Het is inmiddels rond 14uur en het dorp is uitgestorven, alles is dicht, waarschijnlijk vanwege de zaterdagmiddag en/of siesta tijd, niet zo gezellig dus. Er is hier ook een prachtig gelegen camperplek boven de rivier, er staan ca. 6 campers. In het dorpje rammelt het van de zwaluwnestjes, er zijn heel wat witte huizen die nu behoorlijk gevlekt zijn van de zwaluwpoep. Maar het is een grappig gezicht en de vogeltjes vliegen af en aan.





we staan op een bordesje en voelen ons net Willem-Alexander en Maxima, wel met een zakje gekochte kiwi’s, want dat gaat gewoon door


Op de rotonde bij de parkeerplaats staan een paar mooie bronzen beelden, een burlend hert, een everzwijn, een haas, een patrijs en een paar vliegende vogels.




Dan rijden we verder naar Mina de Sao Domingos, daar is een vrije camperplek die redelijk geliefd is bij camperaars. En het is er best wel druk met campers maar we vinden nog twee plekjes om te staan. Dan gaan we nog even lekker buiten zitten, wel eerst een tijdje onder luifel want het is gewoon hartstikke warm in de zon. Later kunnen we nog eventjes van de zonnestraaltjes genieten. Het is wel een komen en gaan van auto’s, ze rijden eerst allemaal naar voren om daar er achter te komen dat er geen parkeergelegenheid is, er staan allemaal campers. Het is zaterdag tegen de avond en de mensen gaan dan zeker nog graag eventjes op stap.




Zo rond 20uur NL tijd gaat de zon onder en staat de hemel in brand, in combinatie met de weerspiegeling in het water levert dat weer mooie plaatjes op en het is nog een heerlijk temperatuurtje buiten.





naar ‘periode 35


Ga naar ‘Coordinaten


Onze route in Marokko


terug naar ‘overzicht


gastenboek


© 2013 Lia Keizer

 

Marokko

2014 -2015